பிரவாகம்

மு.கு.1 : தேன்கிண்ணத்துல பதிவிடறதுக்காக எழுதினது. இங்கயும் இருக்கட்டுமே :)) [பின்னூட்ட கயமைத்தனம் மாதிரி இது பதிவு கயமைத்தனம்னெல்லாம் சொல்லப்புடாது :P]

மு.கு.2 : யாராவது இதோட வீடியோ கிடைச்சா லிங்க் குடுங்கப்பா

Get this widget Track details eSnips Social DNA

ஆல்பம் : உசேலே
பாடல் : உசேலே உசேலே
பாடியவர்கள் : ஸ்ரீனிவாஸ், டிம்மி, கார்த்திக் & திப்பு
பாடல் வரிகள் : பா.விஜய்

உசேலே உசேலே...

உசேலே உசேலே ஏரிக்கரை உசேலே
உசேலே உசேலே எங்கும் பச்சை பசேலே
மாட்டு மணிச் சத்தம்
மல்லிகைப்பூவாசம்
கைத்தறி கண்காட்சி
சந்தக் கடைவீதி
தென்னஞ்சோலை
தெருவில் பள்ளம்
மண்ணுச்சாலை
மூங்கில் பாலம்
மூக்குத்திப்பூ முந்தானைகள்
மேளச் சத்தம் வாசக்கோலம்

இல்ல இது இல்ல வெளிநாட்டில் இது இல்ல
வெள்ள வெறும் வெள்ள மாநிறமே அங்கு இல்ல

உசேலே உசேலே ஏரிக்கரை உசேலே
உசேலே உசேலே எங்கும் பச்சை பசேலே

பூ உண்டு பூ உண்டு ஆளான பெண் உண்டு
பூ சூடும் பெண் இல்ல ஃபாரினுல
பாவாடை தாவணி குங்குமம் கால் மெட்டி
பார்த்துட்டே வாழலாம் நம்மூருல
நம்மோட நெழலும் தான் சாலை மேல் விழுதுன்னா
அபராதம் கேக்குறான் ஃபாரினுலே
தாம்பூலம் போட்டுட்டு எங்கேயும் தூவலாம்
கேட்பாரே இல்லயே நம்மூரூல

உசேலே உசேலே ஏரிக்கரை உசேலே
உசேலே உசேலே எங்கும் பச்சை பசேலே

நம்மூரு வண்டி வச்சு வண்டி பூரா உட்கார்ந்து
உண்ணும் சுகம் அடடா
வேகாத ரொட்டி வெச்சு வேளைக்கு ரெண்டு
திண்பான் ஃபாரினுல ஐயையோ
ஆண்டிப்பட்டியில் சேவல் சண்டைக்கு
ஃபாக்ஸிங் ஈடில்லையே

உசேலே உசேலே ஏரிக்கரை உசேலே
உசேலே உசேலே எங்கும் பச்சை பசேலே

சைக்கில் பெல்லின் சங்கீதம்
மொட்டைமாடி காற்றாடி
ஓட்டுப் பள்ளிக்கூடங்கள் இன்பம் இன்பம்
கம்புச்சண்டை கரகாட்டம்
கோயில் குளம் கற்பூரம்
பொங்கல் தல தீபாவளி இன்பம் இன்பம்
தண்ணிக் கொடம் சண்டையும்
பானை மோரும் பண்ணீரும்
ஜன்னலில்லா பேருந்தும் இன்பம் இன்பம்

தென்னஞ்சோலை
தெருவில் பள்ளம்
மண்ணுச்சாலை
மூங்கில் பாலம்
மூக்குத்திப்பூ முந்தானைகள்
மேளச் சத்தம் வாசக்கோலம்

இல்ல இது இல்ல வெளிநாட்டில் இது இல்ல
வெள்ள வெறும் வெள்ள மாநிறமே அங்கு இல்ல

நம்ம ஊரு ஈடேல்ல எங்கும் பச்சைப்பசேலே
நம்ம ஊரு ஈடேல்ல எங்கும் பச்சைப்பசேலே
எங்கும் பச்சைப்பசேலே

உசேலே உசேலே நம்ம ஊரு ஈடேல்ல
உசேலே உசேலே நம்ம ஊரு ஈடேல்ல
உசேலே உசேலே...
உசேலே உசேலே நம்ம ஊரு ஈடேல்ல
உசேலே உசேலே நம்ம ஊரு ஈடேல்ல

Send this eCard !


இன்று பிறந்தநாள் கொண்டாடும் வித்யாவிற்கு இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் :)

சூரியனாய் நீ
பூமியாய் நான்
உன் அன்பெனும் ஒளி மட்டுமே
என் விடியலையும்
மடியலையும் நிர்ணயிக்கின்றது

Send this eCard !


இன்று பிறந்தநாள் காணும் என் நண்பனுக்கு இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள். போன வருஷமும் இதே நாள் இவனுக்கு வாழ்த்து பதிவு போட்டேன். அப்போ ஆரம்பிச்சு என் ப்ளாக் கொஞ்ச நாள் வாழ்த்துக்கள் ஸ்பெஷல் ப்ளாகா மாறிடுச்சு. இந்த வருஷமும் பையன் ஆன்ஸைட்டுன்னு எஸ்கேப் ஆயிட்டான். ட்ரீட் மிஸ் ஆயிடுச்சு. இருந்தாலும் நாம் கிப்டு குடுக்காம இருக்காம முடியுமா? அவன் இருக்கற ஊர்ல நம்ம மக்கள் இன்னும் சில பேர் இருக்கறதால பொறந்தநாள் கிப்டா மறக்காம பர்த்டே பம்ப்ஸ் குடுக்க சொல்லிட்டோமில்ல :))

ஏனோ தெரியல. இந்த படம் பாத்த உடனே ரொம்ப பிடிச்சிடுச்சு. அதுல இருக்கற கருத்து ஒத்துக்கொள்ளமுடியவில்லை என்ற போதும் :))

பி.கு. : இது என்னோட 125-வது பதிவு. அதான் ப்ளாக் ஆரம்பிக்கும் போது போட்ட மாதிரியே ஒரு படம் மட்டும் ;-))

ஒரு குழுவாய் அறிமுகமானோம்
இரு பாலரும் சரிசமமாய்.
மூன்றிரண்டு மாதங்கள் பயிற்சி பெற்று
நான்கு திசைகளில் பிரிந்திருந்தாலும்
ஐந்து வயது முடிந்து இன்று
ஆறாம் ஆண்டில் ஆசையுடன் தவழ்கிறது
நம் நட்பு

5 வருஷத்துக்கு முன்னாடி இந்த பொன்னான நாள்ல தான் என் முதல் கம்பெனியில் வேலைக்கு சேந்தேன். அன்னிக்கு என் கூட சேர்ந்த 19 பேரும் நல்ல நண்பர்களாக மாறி இன்று உலகின் பல்வேறு திசைகளில் இருக்காங்க. அவங்களுக்காக இந்த குட்டி கவிதை ;-)

என்னைத் தேடி காதெலென்ற வார்த்தையனுப்பு
உன்னைத் தேடி வாழ்வின் மொத்த அர்த்தம் தருவேன்
செல்லரிக்கும் தனிமையில் செத்துவிடுமுன் செய்தியனுப்பு..

என்னிடத்தில் தேக்கிவைத்த காதல் முழுதும்
உன்னிடத்தில் கொண்டுவரத் தெரியவில்லை
காதலதை சொல்லுகின்ற வழி தெரிந்தால் சொல்லியனுப்பு..

பூக்கள் உதிரும் சாலை வழியே பேசி செல்கிறேன்
மரங்கள் கூட நடப்பது போலே நினைத்துக் கொள்கிறேன்

கடிதம் ஒன்றில் கப்பல் செய்து மழையில் விடுகிறேன்
கனவில் மட்டும் காதல் செய்து இரவை கொல்கிறேன்

என்னைத் தேடி காதெலென்ற வார்த்தையனுப்பு
உன்னைத் தேடி வாழ்வின் மொத்த அர்த்தம் தருவேன்
செல்லரிக்கும் தனிமையில் செத்துவிடுமுன் செய்தியனுப்பு..

யாரோ உன் காதலில் வாழ்வது
யாரோ உன் கனவினில் நிறைவது
யாரோ என் சலனங்கள் தீர்த்திட வாராயோ..

ஏனோ என் இரவுகள் நீள்வது
ஏனோ ஒரு பகல் என சுடுவது
ஏனோ என் தனிமையின் அவஸ்தைகள் தீராதோ..

காதல்தர நெஞ்சம் காத்து இருக்கு காதலிக்க அங்கு நேரமில்லையா?
இலையைப் போல் என் இதயம் தவறி விழுதே...

என்னைத் தேடி காதெலென்ற வார்த்தையனுப்பு
உன்னைத் தேடி வாழ்வின் மொத்த அர்த்தம் தருவேன்
செல்லரிக்கும் தனிமையில் செத்துவிடுமுன் செய்தியனுப்பு..

பூக்கள் உதிரும் சாலை வழியே பேசிச் செல்கிறேன்
மரங்கள் கூட நடப்பது போலே நினைத்துக் கொள்கிறேன்

விஜய் டீ.வி.ல வர்ற காதலிக்க நேரமில்லைங்கற புது சீரியலோட டைட்டில் சாங் இது. பாடலை கேட்க இங்க போங்க. பேக்கிரவுண்ட்ல பாட்டு ஓடும் ;))

மக்களே, இந்த வாரம் நம்மள வலைச்சரத்தோட ஆசிரியரா இருக்க சொல்லிட்டதால கும்மி லொகேஷன தற்காலிகமா அங்க மாத்தியாச்சு. எல்லாரும் அங்க வந்துடுங்க ;))

என்றும் நட்புடன்,
ஜி3.

மு.கு. : இவ்வளவு தாமதமா 2-வது பகுதி எழுதினதுக்கு மொதல்ல ஒரு மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்.

முதல் பகுதி

அக்டோபர் 15, 2006.

நேற்றிரவும் அவன் என் கனவில் வந்தான். என் வீட்டில் ஏதோ விசேஷம். அவனை எல்லோரும் அதிக மரியாதையுடனும், பாசத்துடனும் நடத்துகிறார்கள். அவனும் உரிமையுடன் என் வீட்டினுள் வலம் வருகிறான். விசேஷத்திற்கு நான் எந்த புடவையை கட்டவேண்டும் என்பது உட்பட அவன் அபிப்ராயம் கேட்கப்படுகிறது. விழித்து எழுகையில் இவை மட்டுமே நினைவில் இருந்தது. இப்பொழுதெல்லாம் அடிக்கடி அவனைப்பற்றிய கனவுகள் வருகிறது. எனக்குள் பல கேள்விகளை எழுப்புகின்றன இந்த கனவுகள். விடைகளைத்தேடி களைத்துப்போகிறேன். அவனைப்பற்றி நினைப்பதை நிறுத்த வேண்டும் என்று மூளைக்கு தெரிகிறது. ஆனால் மனதிற்கு? பகல் பொழுதுகளில் வேறு வேலைகளில் மனதை திசை திருப்ப என்னால் முயற்சி செய்ய முடியும். ஆனால் கனவுகளில் வருபவனை நான் எப்படி தவிர்ப்பது?


அக்டோபர் 18, 2006.

நேற்று ஒரு புத்தகத்தில் படித்தேன். மிகுந்த அசதியில் தூங்குபவர்கள் ஆழ்ந்த தூக்கம் தூங்குவார்களாம். அவர்களுக்கு அந்நிலையில் கனவுகள் தோன்றாதாம். முயற்சி செய்து பார்த்தால் என்ன என்று தோன்றியது. அதனால் நேற்று இரவு உணவு முடிந்ததும் மொட்டைமாடியில் காதில் வாக்மேனுடன் உடல் சோர்வுறும் வரை நடந்தேன். இறுதியில் இதற்கு மேல் முடியாது என்று உடல் மறுத்த நிலையில் உறங்க சென்றேன். வந்து படுத்தது தான் தெரியும். காலையில் எழுகையில் தான் நான் அடித்து போட்டது போல் உறங்கியது உரைத்தது. உடல் சற்று சோர்ந்திருந்தாலும் அவனைப் பற்றிய நினைவை ஒதுக்க முடிந்ததில் ஒரு உற்சாகத்துடனே நாளை துவக்கினேன். இன்றைய பொழுது இனிமையாகவே கழிந்தது. இனி தினமும் இதையே தொடரவேண்டும்.


நவம்பர் 2, 2006.

அலுவலகத்தில் என்னை பயிற்சிக்காக France நாட்டிற்கு செல்ல முடியுமா என்று கேட்டார்கள். ஒரு குழுவாக நாங்கள் 8 பேர் செல்வதால் பாதுகாப்பை பற்றி கவலை இருக்காது என்றார்கள். வருபவர்களில் பாதி பேர் என் நன்பர்கள் என்பதால் நானும் சரியென்று கூறிவிட்டேன். வீட்டில் என்ன சொல்வார்களோ என்று பயமாக இருந்த்து. "3 மாதம் தானே, அவளுக்கும் ஒரு நல்ல அனுபவமாய் இருக்கும் போய் வரட்டும் "என்று அம்மாவை அப்பா சமாதானப்படுத்தியது மனதிற்கு இதமாய் இருந்தது. மகளை பொத்தி பாதுகாக்க நினைக்கும் தாய், என் மேல் என்னை விட அதிகம் நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் தந்தை, இவ்வளவு அழகான குடும்பத்தை பெற என்ன தவம் செய்தேனோ?


பிப்ரவரி 10, 2007.

மூன்று மாத இடைவெளிக்கு பின் வந்ததில் வீட்டில் ஏகப்பட்ட உபசரிப்பு. ராஜ மரியாதை தான். உண்மையிலேயே அப்பா சொன்னது போல் நல்ல அனுபவமாகத்தான் அமைந்தது. நண்பர்களே குடும்பமாய், ஒருவருக்கு ஒருவர் துணையாய், ஆறுதலாய்.. சிறு சிறு சண்டைகள், ஊர் சுற்றல்கள், கூட்டாஞ்சோறு சமையல் என்று விடுமுறைகள் எல்லாம் அமர்களப்பட்டது. அலுவலகத்திலும் ஒழுங்காக பயிற்சியை முடித்து அங்கும் நல்ல பெயரை சம்பாதித்துக்கொண்டாயிற்று. வாழ்வே சந்தோஷமயமாய் தோன்றுகிறது.


ஜீன் 15, 2007.

வீட்டில சல்லடை போட்டு தேடி எனக்கான மாப்பிள்ளையை கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள். பெயர் பிரவாகன். ஜாதகம் எல்லாம் பொருந்திவிட்டதாம். இரண்டு பக்கங்களிலும் பெரியவர்களுக்கு சம்மதம். இனி நானும் அவரும் தான் முடிவை சொல்ல வேண்டுமாம். "வெறும் புகைப்படத்தைப் பார்த்து ஒருவரை பிடித்திருக்கு என்றோ பிடிக்கவில்லை என்றோ எப்படி சொல்வது என்று எனக்கு புரியவில்லை" என்றதும், அம்மா "அவரும் இதைத்தான் சொன்னார்" என்றும், முடிவெடுக்கும் முன் என்னுடன் பேச வேண்டும் என்று கூறியதாகவும் சொன்னார்கள். சரி என்ன தான் நடக்கிறது பார்ப்போம் என்று நானும் நாளை மாலை சந்திக்க சம்மதம் சொல்லிவிட்டேன்.


ஜீன் 16, 2007.

இன்று மாலை அவரை காபி ஷாப்பில் சந்தித்தேன். ஒரு புன்னகையுடன் வரவேற்று சகஜமாய் பேசினார். ஒருவருக்கு மற்றொருவரை பிடித்து தான் ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லாததால் இருவருமே இயல்பாய் உரையாட முடிந்தது. பொதுப்படையாக ஆரம்பித்த பேச்சு குடும்பம், படிப்பு, வேலை, பிற்கால திட்டங்கள் என்று தடம் மாறியது. முடிவில் கைகுலுக்கி பிரிகையில் அவர் மீது காதல் மழை பொழிய ஆரம்பித்துவிடவில்லை என்றாலும் அவரைப்பற்றி ஒரு நல்ல அபிப்ராயம் தோன்றி இருந்தது உணமை. வீட்டில் நுழைந்ததும் பார்வையாலேயே கேள்விகேட்ட அம்மாவிடம் அவருக்கு சம்மதம் என்றால் எனக்கும் சம்மதம் என்று சொன்னதும் அம்மாவின் முகத்தில்தான் எத்தனை சந்தோஷம். அந்த பக்கத்தில் இருந்து என்ன பதில் வரப்போகிறது என்று தெரியவில்லை.


ஜீன் 17, 2007.

பிரவாகனின் வீட்டிலிருந்து அவருக்கும் இதில் சம்மதம் என்று தெரியவர வீடே கல்யாண கோலம் பூண ஆரம்பித்தது. என்னால் தான் அதில் முழுமையாய் ஈடுபட முடியவில்லை. மனதில் ஒரு சிறு குழப்பம். என் முந்தைய காதலைப்பற்றி அவரிடம் சொல்லவேண்டுமா வேண்டாமா? அதை சொல்லாமல் விட்டால் அது நான் அவருக்கு செய்யும் துரோகமா? ஆனாலும் இத்தனை காலம் பழகிய நண்பர்களிடம் கூட சொல்லாமல் மறைத்த ஒரு விஷயத்தை ஒரே ஒரு முறை மட்டும் சந்தித்து பேசியவரிடம் எப்படி கூறுவது? அவர் மற்றவர்களைப் போல் இல்லை. என் வாழ்வின் சரி பாதி என்றாலும் அதை முடிவெடுத்த ஒரே நாளில் அந்த அளவிற்கு மனங்கள் நெருங்கிவிடுவதில்லையே. என்ன செய்வேன்?


ஜீன் 24, 2007.

இன்று அவரை சந்தித்தேன். என் குழப்பங்களுக்கு விடை கண்டுபிடிக்க என்ன வழியென்று யோசித்து இறுதியில் நான் படித்த கதையில் வரும் கதாபாத்திரத்தின் நிலையென என் நிலையை விளக்கி அவரிடமே விடையை தேடினேன். என் நிலை தான் அது என்று உணர்ந்தோ என்னவோ சிறிது அழுத்தமாகவே "அவள் அந்த பழைய காதலனை மறந்து அவள் கணவனை முழு மனதுடன் ஏற்று அவனுக்காகவே வாழப்போகிறாள் என்றால் இந்த பழைய கதைகள் எல்லாம் அவள் கணவனுக்கு அவசியமே இல்லை. அப்படி சொல்வதால் வீண் மனக்கஷ்டங்கள் தானே ஒழிய வேறேதும் நடக்கப் போவதில்லை. அதுவே அவளுக்கே இந்த திருமணத்தில் விருப்பமில்லையெனில் விஷயமே வேறு" என்றார். உண்மைதானே. முடிந்த ஒன்றைப் பற்றி பேசுவதால் மனக்கஷ்டத்தை தவிர எந்தவித பயனும் இல்லை என்கையில் அதைப்பற்றி பேசாமல் இருப்பதுதான் நல்லது. ஏனோ இன்று கடற்கரையில் பார்த்த சூரிய அஸ்தமனம் என் கண்களுக்கு என் குழப்பங்களின் அஸ்தமனமாய் தோன்றியது.

நம்ம ப்ளாக் மக்கள்ல முக்கால்வாசி பேர நேர்ல பாத்தாச்சு. பாக்கி இருக்கற கொஞ்சம் பேர்ல நம்ம கவிதாயினியும் ஒருத்தி. சரி இந்த தீபாவளிக்கு அம்மணி வீட்டுக்கு சர்ப்ரைஸ் விசிட் அடிக்கலாம்னு ப்ளான் பண்ணினேன். சர்ப்ரைஸ் அவளுக்கு மட்டும் தான். அவங்கம்மாவுக்கு முன்னாடியே சொல்லிட்டேன். பின்னே, நமக்கும் சேத்து சமைக்கனுமில்ல ;-))

ஒருவழியா பஸ்ஸ புடிச்சு மதியம் 11 மணிக்கு அம்மணி வீட்டுக்கு போனா அவங்கம்மா தான் வரவேற்கறாங்க. என்ன ஆண்ட்டி கவிதாயினி எங்கன்னு கேட்டா மாடில பட்டாசு வெடிச்சிட்டிருக்காமான்னு சொல்றாங்க. என்னடா இது புஸ்வானம் மத்தாப்பு இதையெல்லாம் தானே மாடில வெடிப்பாங்க. அதை ஏன் இந்த புள்ள பட்டபகல்ல வெடிக்கபோகுதுன்னு யோசிச்சிக்கிட்டே மாடிக்கு போனேன்.அங்க பாத்தா அம்மணி ஒரு பெரிய ஒட்டடகுச்சிய கைல திருப்பி புடிச்சிக்கிட்டு எதையோ அடிச்சிக்கிட்டு இருக்கு. என்னடான்னு அப்படியே ஃபோகஸ்ஸ அந்த பக்கம் திருப்பி பாத்தா அந்த ஒட்டட குச்சியோட இன்னொரு முனைல ஒரு சுத்தியல கட்டி வெச்சிக்கிட்டு ஒரு 10 அடி தள்ளி கொட்டி வெச்சிருக்கற பொட்டு வெடிய அம்மணி ஒன்னொன்னா வெடிச்சிட்டிருக்கு. அதுக்கே கையெல்லாம் என்ன நடுக்கம் நடுங்குதுங்கறீங்க ;-))

ஆஹா.. இம்புட்டு தானா நம்ம கவிதாயினியோட வீரம்? கொலைவெறிக்கவிதை எல்லாம் போடறதால ஏதோ தைரியசாலின்னு நாம தான் தப்பா நெனைச்சுப்புட்டோமா?? சரி அவ தைரியத்துக்கு இன்னும் ஒரு டெஸ்ட் வைக்கலாம்னு அப்படியே நம்ம மொபைல்ல ஒரு பாட்ட போட, திடீர்னு கேட்ட சவுண்ட்ல பயந்து அம்மணி கைல இருந்த ஒட்டட கொம்ப போட்டுட்டு கண்ண மூடிட்டு காதை பொத்திட்டு அம்மான்னு அலறுது. என்ன ஆச்சோன்னு பதறிப்போய் ஓடி வந்த அவங்கம்மாவுக்கும் பேயறஞ்ச மாதிரி நின்ன கவிதாயினிக்கும் என்ன நடந்துச்சுன்னு தெளிவா சொன்னேன். கவிதாயினி உடனே "பிசாசே, இதெல்லாம் உன் வேலைதானா?" ன்னு அடிக்க வர, அவங்கம்மா "இவ எப்பதான் திருந்துவாளோ"ன்னு சொல்லிட்டு ஒரு ஏக்க பெருமூச்சோட "சாப்பாடு எடுத்து வைக்கறேன் வாங்க" ன்னு கூப்டுட்டு போயிட்டாங்க.

அப்புறம் கேட்கனுமா? நம்ம கவிதாயினி எங்க நான் சாப்பிட ஒக்காந்தா அவளுக்கு கோழிக்கால் கிடைக்காம போயிடுமோன்னு பயத்துல ஓடிப்போய் மொத ஆளா டைனிங் டேபிள்ல ஆஜர் ஆயிட்டா. ஆனா சும்மா சொல்லக்கூடாதுங்க. அவங்கம்மா பொண்ணுக்கு புடிச்ச மாதிரி கோழி கொழம்புல நிறைய கோழிக்கால் (எத்தனைன்னு என்ன ரெண்டு கை + ரெண்டு கால்ல இருக்கற விரல் எல்லாம் பத்தலை ) போட்டு வெச்சிருந்தாங்க. சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டு கொஞ்சம் வெடி (பொட்டு வெடி தான் ) வெடிச்சிட்டு நம்ம ப்ளாக் மக்கள பத்தி எல்லாம் கொஞ்சம் கதை அடிச்சிட்டிருக்கும் போது அவங்கம்மாவுக்கு ஒரு போன் வந்துடுச்சு.

"காயத்ரி, அடுப்புல டீ டிக்காஷன் போட்டிருக்கேன். கொதிச்சதும் பால் கலந்து கொண்டுவா எல்லாரும் சேந்தே குடிக்கலாம்" ன்னு சொல்லிட்டு போன் பேச போய்ட்டாங்க.

நமக்கோ அம்மணி போடற டீய பத்தி தான் தெரியுமே. ரிஸ்க் எடுக்கனுமான்னு உள்ளுக்குள்ள ஒரு பயம். அந்த பீதிய அதிகப்படுத்தற மாதிரி அவளும் "அம்மா டம்ளர்ல டிக்காஷன் ஊத்திட்டேன். பால் ஊத்த இடமே இல்ல. என்னம்மா பண்றது?" ன்னு சவுண்ட் உடறா. ஆஹா. இந்த டீய குடிச்சா நாம ஊரு போய் சேர முடியாதுன்னு நமக்கு தெளிவா விளங்க, அவங்ககிட்ட மதியம் சாப்பிட்டதே ஃபுள்ளா இருக்கு. டீயெல்லாம் ஏதும் வேண்டாம்னு சொல்லி மீ த எஸ்கேப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்ப்.......

இந்த வருஷம் தீபாவளி கொண்டாடற எல்லாருக்கும் + ஸ்பெஷலா தலை தீபாவளி கொண்டாடற நம்ம அம்பி, கேகே, பொற்கொடி, பத்மப்ரியா, ஆலிவ்ஆயில், ப்ரியநேரம் ப்ரியா, ரம்யா, மணி ப்ரகாஷ் போன்ற புதுமணத் தம்பதிகளுக்கும் இனிய தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்.


முக்கியமான விஷயத்த சொல்ல மறந்துட்டேனே. போன பதிவா போட்டிருந்த கற்றது தமிழ் கதைய எழுதினது ஹரீஷ் :-))

இன்று

இடம் : நியூட்டன் நியு ஜெர்சியில் ஒரு இல்லத்தில்
வருடம் : 2007

பிரபாக்கர்க்கு பசித்தது. காரில் வரும் வழியில்தான் ஒரு ஸ்டார்பக்ஸ் காபி குடித்தார். ஆனாலும் அரை மணி நேரத்தில் வயிற்றில் யாரோ தாண்டவம் ஆடுவது போல் இருந்தது. பிரிட்ஜை திறந்து பார்த்தார். அதே வீனா போன கோக், பெப்சி பாட்டில்கள். ப்ரீசரில் பீட்சா இருந்தது. இப்பொழுது பார்த்து ஏதாவது காரமாக சாப்பிட வேணும் போல இருந்தது. ம்ம்ம்ம்... எப்படி தான் இந்த கன்றாவியை எல்லாம் இந்த அமெரிக்கர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் சாப்பிடுகிறார்களோ?

அவர் மனைவி ஆனந்தி டெக்சாஸில் இருக்கும் அவள் தம்பிக்கு உடம்பு சுகமில்லை என்று இரண்டு நாட்களுக்கு முன் சென்றாள். இன்னும் இரண்டு நாட்கள் இருந்து நிலவரம் பார்த்து விட்டு வருவதாக சொன்னாள். இந்த நேரம் பார்த்து இவர்களின் ஒரே செல்ல மகள் லலிதா தனது 9 மாத குழந்தை ரவியுடன் வீட்டுக்கு வந்திருந்தாள். லலிதா டிவியில் Every body Loves Raymond பார்த்து கெக்கே பெக்கே என்று சிரித்து கொண்டிருந்தாள். விளம்பர இடைவேளையில் சேனல் மாற்றும் பொழுது சன் டிவி ஒரு நொடி தோன்றி மறைந்தது.


அன்று

இடம் : கோவில்பட்டி அரசினர் மேல் நிலைப்பள்ளி
வருடம் : 1972

பிரபாகர்க்கு தூக்கம் கண்ணை சொக்கியது. மதியம் அம்மா கொடுத்து விட்ட வத்த குழம்பும் பீன்ஸ் கறியும் ஒரு வெட்டு வெட்டி விட்டு உட்கார்ந்தால் அப்படி தான் இருக்கும். அம்மாவை சின்ன பாக்ஸ் வாங்க சொல்ல வேண்டும். அவன் அருகில் அமர்ந்திருக்கும் வேலு தூங்கியே விட்டான். இது அறிவியலா இல்லை அறுவை இயலா என்று சத்தம் போட்டு வாத்தியிடம் கேட்க வேண்டும் போல இருந்தது. ஏதோ ஒரு பூச்சியின் படத்தை வரைந்து அதைப்பற்றி சிலாகித்து கொண்டு இருந்தார்.

மணி அடித்த உடன் வகுப்பறையில் ஒரு சலசலப்பு உண்டானது. "சரி தான். நாம மட்டும் இல்லை, எல்லாருமே மணி அடிக்க தான் காத்துகிட்டு இருந்தாங்க போல" என்று பிரபாகர் நினைத்து கொண்டான். அடுத்தது வகுப்பறைக்குள் நுழைந்தார் தமிழ் வாத்தியார் காளிதாசன்.


இன்று

"லல்லி கன்னா...அந்த சன் டிவி கொஞ்சம் வெய்யேன்"
"How can you see all this mega serial shit dad? Dont you think it is boring"
லல்லி பிறந்தது வளர்ந்தது எல்லாமே அமெரிக்காவில் தான். அவளுக்கு தமிழ் பேசினால் புரியும். ஆனால் பேச மாட்டாள். பேசினால் ஏதோ மியூசிக் சேனல் வீஜே போல தமிழ் மேல் ரோட் ரோலேர் ஏற்றி விட்டது போல பேசுவாள். சின்ன வயதில் எப்பொழுதோ அவளை இந்தியாவுக்கு அழைத்து சென்ற பொழுது அவளுக்கு உடம்பு முடியாமல் போய் விட்டது.

"Too many mosquitos daddy."
"So nasty these roads are."
"Why are all vehicles so crowded"
என்று கேள்வி கணைகளால் பிரபாகரையும் ஆனந்தியையும் ஒரு வழி செய்து விட்டாள். அதன் பிறகு இந்தியா என்றாலே அவளுக்கு பயம். வளர்ந்த பிறகு அவளை கட்டாயபடுத்தவும் முடியவில்லை. அமெரிக்காவில் இருக்கும் தூரத்து உறவினர் வீட்டில் விட்டு விட்டு இவர்கள் மட்டும் இந்தியா சென்று வந்தார்கள். அவளுக்கு எக்ஸாம் இருப்பதாக இந்திய உறவினர்களுக்கு பொய் சொன்னார்கள். அமெரிக்காவிலே பிறந்து வளர்ந்த ராஜாவுக்கு அவளை மணம் முடித்தார்கள். அவனும் இவளை போல அதே ABCD என்பதால் இரண்டு பேரும் ஆங்கிலத்திலேயே பேசி குடும்பம் நடத்தினார்கள்.


அன்று

அதே தமிழ் வாதியார்களுக்கு உரிய கதர் வேஷ்டி, ஜிப்பா மற்றும் நெற்றியில் பட்டை சகிதம் வந்தார் தமிழ் ஆசிரியார் காளிதாசன். இவர் வகுப்பு என்றால் மாணவர்களுக்கு கொள்ளை பிரியம். மாணவர்களை நண்பர்கள் போல நடத்துவார். முக்கியமாக கேள்வி கேட்டு தொந்தரவு செய்ய மாட்டார். பாடத்தை புரியும்படி எளிதான உதாரணங்களோட சொல்லி தருவதில் கெட்டிக்காரர்.

"யாமறிந்த மொழிகளில் தமிழ் போல் இனிமையான மொழி வேறேதும் இல்லை. இதை யாரு சொன்னா?"
"நீங்க தான் சார்" தூகத்திலிருந்து மீண்டு வந்த வேலு நக்கல் பேசினான்.
வகுப்பில் எல்லோருடன் சேர்ந்து காளிதாசனும் சிரித்தார்.
"இதை சொன்னது மகா கவி பாரதி. இரண்டாயிரம் வருஷமா ஒரு பாஷை மக்களால பேச படுதுன்னா அப்போ அந்த பாஷைல ஏதோ ஒரு சக்தி இருக்கணும். இல்லன்னா இத்தனை வருஷங்கள் தாண்டி நீங்களும் நானும் அதை பேசிகிட்டு இருக்க மாட்டோம்."
"ஆனா சார். இப்போ இங்கிலீஷ் படிக்க சொல்லி தான் என் அப்பா அம்மா என்னை வற்புறுத்தறாங்க. வேலைக்கு போற இடத்துல எல்லர்க்கிட்டையும் சகஜமா இங்கிலீஷ்ல தானே பேசி ஆகணும்?"
"ஆங்கிலம் படிங்க, வேண்டாம்னு சொல்லல. ஆனா தாய் மொழிய மறந்துடாதீங்க. சங்க கால இலக்கியம் படிங்க. பொன்னியின் செல்வன், திருக்குறள் மாதிரி தமிழ கொண்டாடற படைப்புக்கள படிங்க. நீங்க பேசிக்கிட்டு இருக்கிறது எவ்வளவு இனிமையான மொழினு அப்போ தான் உங்களுக்கு புரியும்."
"அதெல்லாம் சரி சார். ஆனா தமிழ் படிச்சா எவன் சார் வேலை தரான்? வெளில போய் தமிழ்ல பேசினாலே கவுரவ குறைச்சலா நினைக்கிற மாதிரி ஆக்கிடானுங்களே. வெறும் கெட்ட வார்த்தைகள் மட்டும் தான் தாய் மொழில பேசற மாதிரி ஆயடுச்சு சார்."
இதை சொன்ன உடனே காளிதாசன் முகம் வாடி விட்டது. "தமிழ் இனி மெல்ல சாகும்ங்கறது சரியா போச்சு". அவர் கண்கள் சற்று கலங்கினதை பார்த்து பிரபாகர்க்கும் வருத்தமாக இருந்தது.


இன்று

"Dont you miss mummy during dinner?" கேட்டாள் லலிதா.
தமிழில் அழகாக அம்மான்னு ஒரு வார்த்தை இருக்கும்போது தாயை ஏதோ எகிப்திய சவத்தின் பேரில கூப்பிடுவதை கேட்டு கஷ்டமாக இருந்தது. தன் மகளுக்கு தமிழ் பேச வரவில்லை என்பதை நினைத்து பிரபாகர்க்கு வருத்தம் ஏற்படாத நாளே இல்லை. எந்த தமிழ் தொலைக்காட்சி பார்த்தாலும் அதில் ஆங்கிலமே சரளமாக பேசுகிறார்கள். தமிழ் வழி கல்வி படிப்பவர்களுக்கு மாநில முதலிடம் அந்தஸ்து கொடுத்தாலும் எல்லோரும் ஹிந்தியும் பிரெஞ்சும் தான் படிக்கிறார்கள். தமிழை திணிப்பதை விட அதன் மேல் காதல் கொள்ள செய்ய யாரும் நடவடிக்கை எடுப்பதாக தெரிய வில்லை.

மேடையில் தமிழுக்காக உயிரை விட தயாராக இருப்பதாக முழக்கமிடும் முக்கால்வாசி அரசியல்வாதிகளின் பிள்ளைகள் Montford-ல் படிக்கிறார்கள். இந்தியாவில் எதாவது ஒரு அரசியல்வாதியின் பிள்ளையாவது அரசினர் பள்ளியில் படிக்கின்றனரா? எல்லாம் இளிச்சவாய் தமிழனிடம் வெறும் மேடை பேச்சில் கைத்தட்டல் வாங்கவும் வோட்டு வாங்கவும் தான். காளிதாசன் சார் சொன்னது போல "தமிழ் இனி மெல்ல சாகுமோ"????

அப்பொழுது தான் லலிதாவின் 9 மாத குழந்தை "ம்மா..ம்மா" என்று அறைக்கூவல் விட்டது. லல்லிக்கு ஒரே சந்தோஷம். பிரபாகர்க்கும் சந்தோஷமாக இருந்தது. பேச முடிகிற வரைக்கும் அதை மம்மி சொல்ல சொல்லி பழக்காமல் இருந்தால்... தமிழ் கொஞ்ச நாள் கழித்தே சாகும்.

பி.கு. : இந்த கதைய நான் எழுதலை (இது கதைய படிக்கும் போதே உங்களுக்கு தெரியும்னெல்லாம் சொல்லப்புடாது). இந்த கதைய எழுதினவரும் ப்ளாக்கர் தான். முடிஞ்சா அவரு யாருன்னு நீங்க கெஸ் பண்ணுங்க. பாக்கலாம் எத்தனை பேரு சரியா கண்டுபிடிக்கறீங்கன்னு ;))

மார்ச் 12, 2006.

இன்று வழக்கம் போல் நூலகத்திலிருந்து கொண்டு வந்திருந்த நாவலை படித்துக்கொண்டிருந்தேன். எப்பொழுதும் கண்கள் புத்தகத்தில் இருப்பதை படிக்கையில் மனதில் அந்த காட்சியும் அந்த வசனங்கள் பேசப்படுவது போலவும் ஒரு மாயை உருவாகும். இன்றும் அப்படி வசனங்கள் மனதில் ஓடுகையில் தான் அதிர்ச்சியுடன் உணர்ந்தேன். வசனங்களில் கதாநாயகனின் பெயர் வருமிடங்களில் எல்லாம் என் மனம் என்னையும் அறியாமல் அவன் பெயரை உச்சரித்துக்கொண்டிருப்பதை. ஏன் அவன் பெயர்? என்று எனக்குள் எழும் கேள்விக்கு, சமீப காலமாய் அவனுடன் அதிகம் பேசுவதால் அவன் நினைப்பாக இருந்திருக்கலாம்.. வேறேதும் காரணங்கள் இல்லை என்று எனக்கு நானே சமாதானம் கூறிக்கொள்கிறேன்.


ஜூன் 25, 2006.

சில நாட்களாய் அவன் எனக்குள் ஏற்படுத்தி இருக்கும் மாற்றங்களை அவனிடம் சொல்லலாமா வேண்டாமா என்ற தயக்கத்தில் இருந்தேன். இன்று அதற்கெல்லாம் அவசியமே இல்லை என்பது போல் அவனுக்கு நிச்சயிக்கப்பட்ட பெண்ணை அறிமுகப்படுத்தினான். முதலில் ஏதோ விளையாட்டாய் ஏமாற்றுகிறான் என்று நினைத்து அவனிடம் மேலும் விவரங்கள் கேட்க கேட்கதான் உண்மை உரைத்தது. அவன் விளையாடவில்லை என்று. அவனிடம் வாழ்த்தை மட்டும் சொல்லிவிட்டு தனிமையை நாடினேன். நீண்ட நாட்களுக்கு பின் இன்று கண்ணீர் வற்றும் வரை அழுது தீர்த்தேன்.


ஆகஸ்ட் 20, 2006.

இன்று அதிகாலை அவனுக்கு திருமணம். அவனை மணமேடையில் இன்னொரு பெண்ணுடன் பார்க்கும் சக்தி எனக்கில்லை. நண்பர்களிடம் அலுவலகத்தில் அவசர வேலை என்று பொய் உரைத்துவிட்டு நேராக கோவிலுக்கு சென்றுவிட்டேன். என் மனமும் உடலும் சோர்ந்து போகும் வரை கோவில் நடையை சுற்றினேன். ஆனாலும் இழக்க கூடாத ஏதோ ஒன்றை இழந்துவிட்ட உணர்விலிருந்து என்னால் விடுபட முடியவில்லை. இனி வாழ்வை எதிர்கொள்ளும் சக்தியை மட்டும் எனக்களி ஆண்டவா என்று மட்டும் வேண்டிவிட்டு வந்தேன்.


அக்டோபர் 3, 2006.

இன்று அலுவலகத்தில் வேலை சற்று அதிகம். அசதியாக இருக்கவே அப்பாவை வந்து அழைத்து போக சொல்லியிருந்தேன். காரில் செல்கையில் அதில் ஒலித்த மெல்லிய கீதமும் அசதியும் கண்ணை சொக்கும் வேளையில்.. என் அருகில் அவன் அமர்ந்திருப்பது போலவும் இதமாய் என் தலையை வருடுவது போலவும் தத்ரூபமாய் என் உள்ளுணர்வு உணர, திடுக்கிட்டு விழித்து பார்த்தேன். என்னருகில் இருந்த இருக்கை காலியாகத்தான் இருந்தது. ஆனாலும் எப்படி? வெறும் பிரம்மையா? ஆனால் என் தலையை கோதிய அவன் ஸ்பரிசம் நிஜம் போலவே இருந்ததே?

- தொடரும்.

பி.கு. : எல்லாரும் தொடர் கதை எழுதறாங்களே நாமளும் எழுதினா என்னன்னு முயற்சி பண்ணினது தான். மத்தபடி இது என் டைரி குறிப்புகளும் கிடையாது. எனக்கு டைரி எழுதும் பழக்கமும் கிடையாது ;-))

டிசம்பர் 2

வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத நாள்.. ஏன் என்று கேட்டால் அன்று தான் காயத்ரியை சந்தித்த நாள்.

முதல்ல பார்க்கும் போது ரொம்ப அமைதியான பொண்ணா தெரிஞ்சுது.
இப்பவும் அப்படித் தான். பார்க்கும் போது அமைதியாதான் தெரிவா...
ஆனா பேசினதுக்கப்புறம் தெரிஞ்சுது... அவ பேசிக்கிட்டே தான் இருப்பான்னு...

Blog மக்களே நீங்களும் இப்ப அதையே உணர்ந்து இருப்பீங்கன்னு நினைக்கறேன்...

என்னடா இவன் தமிழை கொலை பண்றானேனு நினைக்க வேணாம்..
நான் டைப் பண்ற PC-ல ஏதோ கோளாறு...

மீண்டும் சந்திப்போம்...

ஹல்லோ மக்கள்ஸ்.. எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க.. பல பேர் அவங்க வீட்ல கொலு கொண்டாடிருப்பீங்க.. அம்பி மாதிரி சில பேர் கொலு வீட்டுக்கெல்லாம் போய் சுண்டல் கலெக்ஷன்ல சுறுசுறுப்பா இறங்கி இருப்பீங்க.. இன்னும் சில பேர் ரெண்டுத்துக்கும் வழி இல்லாம அக்கடான்னு ஒக்காந்து இப்படி மொக்கை போஸ்ட்டா படிச்சிட்டிருப்பீங்க.. நானும் உங்கள மாதிரி தாங்க அக்கடான்னு ப்ளாக் உலகமே கதின்னு கிடந்துட்டிருந்த சமயத்துல நம்ம குரு கூப்டு எங்க வீட்ல கொலு வெச்சிருக்கோம்.. ப்ளாக் உலகத்தின் மொத்த ரெப்ரெசண்டேடிவ்வா நீ வந்து சுண்டல வாங்கிட்டு போனு பாசமா கூப்பிட.. எங்க நாம மறுத்துட்டா அவங்க மனசு கஷ்டப்பட்டுமோன்னு நானும் வரென்னு சொல்லிட்டேன்.

இந்த வாரம் புல்லா ஈவினிங் நமக்கு சுண்டல் கலெக்ஷன் இருக்கும்னு தெரிஞ்சு தானோ என்னமோ என் டேமேஜர் இந்த வாரம் முழுக்க மார்னிங் ஷிப்ட போட்டுட்டாரு.. சரி எத்தனை பேர் கூப்டாலும் நம்ம குருவுக்கு பர்ஸ்ட் ப்ரிபெரென்ஸ்னு சொல்லி திங்கட்கிழமையே அவங்க வீட்டுக்கு வர்றேன்னு சொல்லிட்டேன் (கூப்டது மொத்தமே 2 பேர் தாங்கறது அவங்களுக்கென்ன தெரியவா போகுது?). அவங்க கிட்ட எத்தனை மணிக்குங்க சுண்டல் ரெடி பண்ணுவீங்கன்னு கேட்டா 5 மணிக்குனு சொன்னாங்க. சரி, அப்போ ஒரு 3.30க்கு ஆபீஸ்ல இருந்து கிளம்பினா போதும்னு நினைச்சு எப்பவும் போல ஆபீஸ்ல கதை அடிக்க ஒக்காந்தாச்சு. நமக்கு தான் கதை அடிக்க ஒக்காந்தா டைம் போறதே தெரியாதே. லைட்டா கொஞ்சம் பசி வயித்துல எட்டி பாக்க சரி கிளம்பணுமே மணி என்ன ஆச்சுன்னு பாக்கலாம்னு பாத்தா அப்பவே 4 :((.

ஆஹா.. விடு ஜூட்னு கிளம்பி ஆட்டோ புடிச்சு செண்ட்ரல் போய் அங்க இருந்து ட்ரெயின் புடிச்சு அவங்க ஊர்ல போய் இறங்கினா சொன்ன மாதிரியே நம்மள பிக்-அப் பண்ணிட்டு போக குரு ஸ்டேஷன்ல வெய்டிங்.. ஆஹான்னு அவங்கள பாராட்டினா அடுத்த செகண்டு ஆப்பு வெய்க்கறாங்க.. என்ன பிக்-அப் பண்ணிட்டு போக அவங்க கொண்டு வந்தது அவங்களோட அப்பாவி ஸ்கூட்டிய.. எனக்கே அந்த வண்டிய பாக்க பாவமா தான் இருந்துது. ஏன் குருவே இந்த வண்டிக்கு இப்படி ஒரு சோதனை? அது பாவம் எம்புட்டு வெயிட்டதான் தாங்கும்னு கேட்டா அதை தான் உன்ன வெச்சு டெஸ்ட் பண்ண போறேங்கறாங்க :(( அட கொடுமையே.. நம்ம புண்ணியத்துல இன்னிக்கு இந்த வண்டிக்கு கபால மோட்சம் தான்னு நினைச்சிக்கிட்டே ஏறினேன்.. ஆனாலும் சும்மா சொல்லக்கூடாது. வண்டி நம்ம கைப்புள்ளயோட பரம்பரை போல.. எவ்வளவு வெயிட் ஏத்தினாலும் தாங்குது.

இப்படி ஒரு உசுரை வதைச்சு அவங்க வீட்டுக்கு போய் சேந்தா, குரு ஒரே உபசரிப்பு மழைல நனைச்சிட்டாங்க.. பிஸ்கேட்ஸ் என்ன, ஸ்வீட்ஸ் என்ன, மிக்ஸ்சர் என்ன, சுண்டல் என்ன, காபி என்ன.. எதை சொல்றது எதை விடறது? இதுல அந்த ஸ்வீட்ட பத்தி நான் கண்டிப்பா சொல்லியே ஆகணும்.. அது அவங்க வீட்ல ஸ்பெஷலா செஞ்சதாம்.. அதை கையால புடவே முடியல.. குருவ பாத்து என்ன பழி வாங்கும் படலமெல்லாம் இல்லியேன்னு கேட்டா.. அது கைல ஒடைக்க முடியாது ஆனா வாயில போட்டா ஈஸியா கடிக்கலாம்னு உசுப்பேத்தி விட.. நாமலும் அவனவன் முழு கரும்பையே பல்லால கடிச்சு ஒடைக்கறானுங்க.. நாம இதை கூட ஒடைக்கலன்னா எப்படின்னு என்ன நானே சமாதானப்படுத்திக்கிட்டு அதை கடிச்சேன்.. என் பல்லு இன்னும் முழுசா பத்ரமா தான் இருக்குனு நான் சொன்னா நீங்க நம்பணும்.

சைட் கேப்ல நம்ம சூடான் புலி வேற சுண்டல் பார்சல் கேட்டாரே.. அவருக்கு எத்தனை கிலோ வேணும்னு கேட்கலாம்னு அவருக்கு போன் பண்ணா ஒரு பொம்பளை ஏதோ புரியாத மொழில ஒரு 3 நிமிஷம் திட்டிட்டு.. கடைசில இங்கிலிபீஷல புலி அவுட் ஆப் ரீச்னு சொல்லுது.. ஆஹா.. புலிக்கு சுண்டல் சாப்பிடற குடுப்பினை இல்ல போலன்னு அவர வெறுப்பேத்தி ஒரு மெசேஜ் மட்டும் அனுப்பிட்டு.. நான் வாங்க வேண்டிய பார்சல், கிப்டு (@புலி, எனக்கு பிள்ளையார் பொம்மை இல்ல.. ராதா கிருஷ்ணர் பொம்மை தான் :P) எல்லாம் கரெக்டா கலெக்ட பண்ணிட்டு 7 மணிக்கு அங்க இருந்து கிளாம்பி அவங்க ஊர் ஸ்டேஷன் வந்தா புலி அப்போ கால் பண்ணுது. லேட் கால் வேஸ்ட் கால்னு அவர கொஞ்ச நேரம் ஓட்டிட்டு, பஸ்ஸு, ஆட்டோ, ட்ரெயினுன்னு இருக்கற எல்லா போக்குவரத்து வசதியும் உபயோகப்படுத்தி வீட்டுக்கு வர 9 மணி ஆயிடுச்சு. அப்புறம் என்ன கட்டுன கட்டுக்கு சூப்பரா ஒரு தூக்கம் போட போயாச்சு.. என்ன, தூங்கின தூக்கத்துல இன்னிக்கு மார்னிங் ஷிப்டுங்கறத மறந்து போய் 5.30 மணிக்கு போகவேண்டிய ஆபீஸுக்கு 7.00 மணிக்கு தான் போனேன் :((

P.S. : Eppavum pola fwd mail-la vandhadhu dhaan ;))

முகமறியா நபர்களிடம்
பேசத் துவங்கிய போது
சோகங்களை மறக்க
மறைக்க
அணிந்து கொண்ட முகமூடி.

அன்று,
எதிர்பார்ப்புகளையும்
ஏமாற்றங்களையும்
மறைக்க உதவியது
மகிழ்ச்சியாய் இருந்தது

இன்று,
உண்மை முகத்தை
காட்ட இயலாமல்
தவிக்கையில்
நெருஞ்சியாய் உறுத்துகிறது!

என் முகத்தைப் பார்த்தே
என் உணர்வுகளை
புரிந்து கொள்கையில்
என் தாயானாய்

நான் தவறு
செய்யும் போது
உரிமையுடன் கண்டிக்கையில்
என் தந்தையானாய்

நான் குழம்பும் பொழுது
என்னை வழி நடத்துவதில்
என் ஆசானானாய்

அவ்வப்போது என்னுடன்
சிறு சிறு
சண்டைகள் போடும் போது
என் சகோதரியானாய்

நான் ஆதரவு தேடும் போது
தோள் கொடுத்து
உதவுகையில்
என் தோழியானாய்

எப்படி பெண்ணே
உன்னுள் மட்டும்
இத்தனை பரிமாணங்கள்
படைத்தான் ஆண்டவன்??

பி.கு. : இது ஒரு மீள்பதிவு.

வணக்கம் மக்களே.. எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க? வீக் எண்ட் எல்லாம் நல்லா கொண்டாடினீங்களா? சரி சரி.. ரொம்ப ப்ளேட் போடாம நேரா மேட்டருக்கு வர்றேன்.. இனி என் ப்ளாக்ல நான் மட்டும் இல்ல. என் நண்பன் கௌதம் (எ) சந்தோஷ் (அவனுக்கு சூர்யான்னா ரொம்ப க்ரேஸ்.. அதனால சூர்யாவோட கேரக்டர் நேமையே அவன் ப்ளாக்கர் ஐடியா யூஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சிட்டான்..) நான் ப்ளாக் ஆரம்பிச்சதுல இருந்தே அவன் கிட்ட உங்க எல்லார் பத்தியும் சொல்லுவேன்.. அதனால உங்கள்ள பல பேர அவனுக்கு முன்னாடியே தெரியும். அதே மாதிரி ப்ளாக் மக்கள் சில பேர் கிட்டயும் அவனை பத்தி சொல்லியிருக்கேன்.. ஆக இவன முழுக்க முழுக்க நியூ எண்ட்ரீனெல்லாம் சொல்ல முடியாது.

சரி.. இவனப்பத்தி தெரியாதவங்களுக்கு ஒரு குட்டி இண்ட்ரோ.. இவன் எனக்கு அறிமுகமானது என் முதல் கம்பெனில தான். எல்லாரும் ஒன்னா ட்ரெய்னீஸா சேந்தோம்.. எங்க எக்ஸ்ப்ரீயின்ஸ் = எங்க ப்ரெண்ட்ஷிபின் வயசு . எங்க பேட்ச்ல சேட்டைக்கு பேர் போனவன்னா இவன சொல்லலாம்.. என்ன கலாய்க்கறேன் பேர்வழின்னு ஆரம்பிச்சுட்டு என்கிட்ட அதிகமா அடி வாங்கின ஒரே புத்திசாலியும் இவன் தான். இங்கயும் அந்த தப்ப பண்ணி என்கிட்ட ஒதை வாங்க மாட்டான்னு நம்பறேன் ;))

இதனால் சகலமானவர்களுக்கும் அறிவிப்பது என்னவென்றால் இன்று முதல் பிரவாகத்தில் மொக்கை போட இன்னொருத்தர் வந்தாச்சு வந்தாச்சு வந்தாச்சு.. :))

பி.கு. : ஞாயமா இந்த போஸ்ட் போன போஸ்டுக்கு முன்னாடி போட்டிருக்கனும். கடைசி நிமிஷ சொதப்பல்களால் ஆர்டர் மாறிடுச்சு :))

வணக்கம்... இன்று முதல் இனிதே பயணிப்போம்...

நான் ரசித்த கவிதையில் எனக்கு பிடித்தது...

மேல் இமைகளில் நான்... கீழ் இமைகளில் நீ...
இந்த கண்கள் கொஞ்சம் உறங்கினால் என்ன ?...

கொஞ்சம் catchinga ஆரம்பிக்கலாம்னு நெனைசேன்...
சரி சரி... கண்ணை துடைசிகோங்க...

சும்மா சும்மா... :-)

சரி இப்ப காயத்ரிய கலாய்க்கலாமா... stay tuned...

பி.கு. : மக்களே.. இது நான் போட்ட போஸ்ட் இல்ல.. என் தோஸ்த்து கௌதம் (எ) சந்தோஷ் போட்டது. இன்று முதல் பிரவாகத்துல என் கூட கூட்டணி போட்டு உங்களுக்கு மொக்க போட போறான்னு தான் நான் நினைச்சேன்.. ஆனா மேல இருக்கற பதிவ பாத்தா என்னையே கலாய்ப்பான் போல இருக்கே.. இருக்கட்டும்.. அவனோட ரகசியங்கள் நம்ம கிட்ட இருக்குல்ல.. அவனை ஒரு கை பாத்துக்கலாம் ;))

பி.கு.கு. : ஹி..ஹி.. பி.கு. போட்டது மட்டும் ஜி3. :))

இவரை பத்தி நான் சொல்றத விட.. அவரே சொல்றாரு கேளுங்க.. சாரி.. படிங்க..

என் வாழ்க்கையின் goal - எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சியாய், peacefull- அ இருப்பது - but not at others expense. I am far from an ideal person.

But என்னால எதுவும் முடியும் என்று நினைக்கிற type. தலை கணம் பிடிச்சவன் என்று கிடையாது.. cause யாராலையும் எதுவும் சாதிக்க முடியும்னு நம்புபவன் நான்.

எனக்கு கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் மாதவன் character ரொம்ப பிடிக்கும். காரணம் Most of the times I am like that! Diplomacy ரொம்ப கம்மி! (அதாவது கேனத்தனமா பேசுவேன்.. அத தான் இப்படி சொல்லறேன்)

என்ன எல்லாரும் கண்டுபிடிச்சிட்டீங்களா? என்னது இன்னும் இல்லயா? சரி.. உங்களுக்காக இன்னொரு க்ளூ.. இவரோட காதலி பற்றி இவர் எழுதிய கவிதை :

யாரிவள்?
கவிதை கொஞ்சம் காவியம் கொஞ்சம்
கலந்தவள் அவள்..

ஆண் பாதி பெண் பாதி
சிவன் வீட்டில்..
அவள் முழுமை நான் வெறுமை
என் வீட்டில்..

தூண்டில் புழு
மீனுக்கு ஏங்குமா?
அவளுக்காக காத்திருக்கும்
நான்..

அவள் வருகையில் விடிந்து
அவள் பிரிகையில் மடியுது
என்நாட்கள்.

நான் காதல் பேச..
அவள் கண்ணீர் பேசுகிறாள்..
பேசும் வார்த்தைகளை
திருடி
மௌனம் தருபவள்.

பிரிந்து செல்வோம் என்று
போகையில்
என்னை அழைத்து சென்று விட்டாள்..
நானின்றி நான்..

கண்ணெட்டும் தூரம் வரை
நான் காண்பதெல்லாம் அவள்..
யாரிவள்?
என்னவள்!

அட.. இப்போ கூடவா உங்களுக்கு ஞாபகம் வரலை??

சரி. கடைசி க்ளூ.. இவருக்கு ரொம்ப புடிச்சது...



இப்போ எதுக்கு இவரப்பத்தி இம்புட்டு பேசறன்னு கேட்கறீங்களா? இன்னிக்கு இவருக்கு பொறந்தநாளு.. நம்ம தம்பிக்கு நாம விளம்பரம் குடுக்காம வேற யாரு குடுப்பா ;))


Send this eCard !

திருவிளையாடல் படத்துல தருமி கேள்வியா கேட்கும் போது அசராம நம்ம சிவன் பதில் சொல்லுவாரே அந்த சீன் உங்க எல்லாருக்கும் ஞாபகம் இருக்கும்னு நினைக்கறேன். இப்போ அதே சீன்ல சிவனுக்கு பதில் நம்ம காபி வித் கோபி புகழ் சச்சின் கோப்ஸீம், தருமிக்கு பதில் ஜியும் இருந்திருந்தா எப்படி இருக்கும்னு ஒரு குட்டி கற்பனை.

கோப்ஸ் : கேள்விகளை நீ கேட்கிறாயா அல்லது நான் கேட்கட்டுமா?
ஜி : நான் ஒன்னும் தருமி மாதிரி முட்டாள் இல்ல.. அதனால 2 பேருமே ஆளுக்கு பத்து கேள்வின்னு பிரிச்சுப்போம். டீல் ஓ.கே.வா?

கோப்ஸ் : எனக்கு சம்மதம். நீ முதலில் கேட்கிறாயா அல்லது நான் கேட்கட்டுமா?
ஜி : நீயே முதல்ல கேளு. அப்போ தான் நான் அதுக்கேத்த மாதிரி என் கேள்விகளை கேட்க முடியும்.

ஜியின் மனசாட்சி : மவனெ.. இன்னிக்கு உன்ன கேள்வி கேட்டு ஓட ஓட விரட்டல என் பேரு ஜி இல்ல.
கோப்ஸின் மனசாட்சி : நீ கேள்வி கேக்க ஆரம்பிச்சதும் தான் நாங்க எஸ் ஆயிடுவோமில்ல..

கோப்ஸ் : சரி.. ஆட்டத்தை துவங்குவோம்.. சேர்ந்தே இருக்க வேண்டியது எது?
ஜி : நானும் சகிராவும்

கோப்ஸ் : சேரக்கூடாத்து?
ஜி : நானும் குவார்ட்டரும்

கோப்ஸ் : பார்க்க கூடாத்து?
ஜி : லவ்வர்ஸ் டேயில் பால் பாண்டி

கோப்ஸ் : பார்க்க வேண்டியது?
ஜி : ஜியின் வீர விளையாட்டு

கோப்ஸ் : பூமிக்கு தேவை
ஜி : பூமி தேவதைகள்

கோப்ஸ் : சிறந்த தேவதையை தேர்ந்தெடுக்க?
ஜி : சாட் பூட் த்ரீ

கோப்ஸ் : அவளைப் பற்றி ஒரு கவிதை
ஜி : உளறுதல் என் உள்ளத்தின் வேலை

கோப்ஸ் : இது கவிதையா?
ஜி : கவிதைனு சொன்னா நம்பனும்

கோப்ஸ் : புதுக்கவிதையோ?
ஜி : புதுக்கவுஜ இல்லடே.. புலிக்கவுஜ

ஜி : உன் கோட்டா முடிஞ்சிடுச்சு.. இனி என் கோட்டா.. எங்க என் கேள்விக்கெல்லாம் பதில் சொல்லு பாப்போம்..
கோப்ஸ் : கேள் உமது கேள்விகளை.

ஜி : சைட் அடிச்சா ஆயுசு கூடுமா?

ஜி : கிறிஸ்துமஸ் ஏசுவின் பிறந்தநாளா?

ஜி : பீட்டாவுக்கு மாறலியா?

ஜி : ஷக்கத்தா இதே மகா?

ஜி : இது மட்டும் கவிதை இல்லயா என்ன?

ஜி : பார்த்த ஞாபகம் இல்லையோ?

ஜி : யாருல இங்க சண்டியன்?

ஜி : டைட்டில வைச்சாத்தான் பதிவ படிப்பீங்களா?

ஜி : கருவறை முதல் கல்லறை வரை?

ஜி : இதெல்லாம் ஒரு பொழப்பு?

என்ன இது கோப்ஸிடம் இருந்து பதிலே காணோம்னு பாத்தா அந்த பக்கம் நம்ம கோப்ஸு தலை தெறிக்க ஓடிட்டிருக்காரு.

இப்படி பலரையும் தன் அருமையான் பதிவுகளால் அலற வைத்த ஜி-க்கு மனமார்ந்த பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் :))


Send this eCard !

பி.கு. 1 : கோப்ஸ் அவ்ளோ வேகமா ஓடினது கேள்விக்கு பயந்துனு தப்பா நினைச்சுட்டீங்களா? அவர் கிரிக்கெட் மேட்ச்ச பாக்கத்தான் அப்படி தலைதெறிக்க ஓடினாருன்னு சொன்னா நீங்க நம்பனும் :P

பி.கு. 2 : @ஜி, இந்த பிறந்தநாளோட உங்க லீவ் அக்கவுண்ட் முடியுது. சீக்கிரம் உங்க ப்ளாக ரீ-ஓபன் பண்ணுங்க.

இன்னைக்கு தான் இந்த ப்ளாகுக்கு ப்ரவாகம்னு பேர் சூட்டி பிள்ளையார் படம் போட்டு திறந்தமாதிரி இருக்கு. ஆனா அதுக்குள்ள ஒரு வருஷம் ஓடிப்போச்சு. ஆமாங்க இந்த ப்ரவாகம் தடையில்லாம பொங்கி நாளைக்கு வெற்றிகரமா தன்னோட இரண்டாவது ஆண்டுல காலடி எடுத்து வைக்குது. இந்த ஒரு வருஷத்துல நடந்ததெல்லாம் நினைச்சு பாத்தா நிஜமாவே மனசு நிறைஞ்சிருக்குங்க. எத்தனை நண்பர்கள், எத்தனை சந்தோஷ தருணங்கள், எத்தனை ட்ரீட்டுகள், எவ்வளவு பாச மழைகள்..

நான் இந்த ப்ளாக ஆரம்பிக்க காரணமா இருந்த என் பாசக்கார எதிர்கட்சி மக்களுக்கு (நாட்டாமை, கே.கே., கில்ஸ், அருண், பி.எஸ்.கே) என் முதல் நன்றிய சொல்லிக்க கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். அவங்க மட்டும் அன்னிக்கு என்கிட்ட ஆப்பு வாங்க மாட்டாம இருந்திருந்தா இன்னிக்கு நீங்க எல்லாம் என் தொல்லைல இருந்து தப்பிச்சிருக்க கூடும் ;))
என்ன பண்றது உங்க கெட்ட நேரமோ இல்ல என் நல்ல நேரமோ தெரியல.. என்கிட்ட மாட்டிட்டீங்க.. ஆனா வருந்தத்தக்க விஷயம் என்னன்னா என் எதிர்கட்சி மக்கள் எல்லாரும் இப்போ அவ்ளோ ஆக்டிவ்வா இல்ல:(( அவங்களும் இப்ப முழு மூச்சா ப்ளாக்கிங்ல இருந்தா சும்மா சூப்பரா கலை கட்டியிருக்கும் இந்த பதிவு.. அவங்கள ஓட்டியே கூட ஒரு பதிவ போட்டிருக்கலாம் ;))

சரி வேற என்ன எழுதறதுன்னு யோசிச்சப்போ இந்த ஒரு வருஷத்துல நம்மள ரொம்ப சந்தோஷப்படுத்தின நிகழ்ச்சிகள சொல்லலாம்னு யோசிச்சேன். நிறைய விஷயங்கள் இருந்தாலும் எல்லாத்தையும் போட்டா நல்லா இருக்காதில்லயா.. அதனால டாப் 3 மட்டும் இங்க.

1. என் முதல் பதிவுக்கு வந்த ஆதரவு. நான் யாருன்னு தெரியாதப்பவே வந்து அத்தனை பேரு வாழ்த்து சொல்லிட்டு போனத நினைச்சா இன்னிக்கும் ஆச்சர்யமா இருக்கு.

2. சமீபத்துல போன பெங்களூர் ட்ரிப். கடைசி 2 நாள்ல போகலாம்னு டிசைட் பண்ணி போயிட்டு வந்த ட்ரிப் அது. முதல் நாள் நைட் போய் இறங்கி மறுநாள் நைட் பஸ் ஏற்ற வரைக்கும் ஒவ்வொரு நிமிஷமும் ரசிச்சு அனுபவிச்சேன். வாழ்நாள்ல மறக்க முடியாத ட்ரிப் அது. Thanks to ஜெயந்தி, ராம் & ஜி.

3. என் பிறந்தநாள். அன்னிக்கு வந்து குவிஞ்ச வாழ்த்த பாத்து நானே மலைச்சிட்டேன்.. உலகத்தோட எல்லா டைரக்ஷன்ல இருந்தும் வாழ்த்தி அசத்து புட்டீங்க எல்லாரும். அதுக்கு மேல சர்ப்ரைஸ் கிப்ட்னு வேற எக்கச்சக்கமா குடுத்து மக்கள் எல்லாரும் பாசமழை பொழிஞ்சு தாக்கிட்டீங்க. அதை பத்தி டீடெய்ல்டா பதிவு போட முடியாம போனதுக்கு ஒரு மாப்பு கேட்டுக்கறேன்.

இந்த பதிவுல ஒருத்திய பத்தி கண்டிப்பா சொல்லனும்னு நினைச்சேன். இவ மட்டும் ஓவர் பாச மழைல என்ன நனைய வைச்சிட்டிருக்கா. நான் எங்க போனாலும் வீட்டுக்கு வந்ததும் அம்மணிக்கு நான் பத்ரமா வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்னு சொல்லி மெசேஜ் அனுப்பனும். இது அம்மணி எனக்கு குடுத்திருக்கற வேலை. எனக்கு புடிச்ச வேலையும் கூட.
என் பிறந்தநாளப்ப அவளுக்கு ஒடம்பு சரியில்லாதப்பவும் போன் பண்ணி வாழ்த்து சொன்னதோட நிக்காம கோப்ஸ் உங்கள ரொம்ப கலாய்க்கல.. அதனால நான் போஸ்ட் போட்டு கலாய்க்கறேன்னு களத்துல இறங்கி போஸ்ட போட்ட புண்ணியவதி. யாரதுன்னு தானே யோசிக்கறீங்க.. எல்லாம் நம்ம .::மை ப்ரெண்ட்::. தாங்க. அவ பேரச் சொல்லும் போதே முகத்துல ஒரு சின்ன சிரிப்பு வந்துடும். "என் தோழி"-ங்கற பெருமையும் பொசஸ்ஸிவ்னெஸ்ஸும் கலந்த புன்னகை அது. என்னோட ஆசை ஒரு வாட்டியாவது அவள நேர்ல பாக்கனும்ங்கறது தான். நடக்குதான்னு பாப்போம்.

சமீபத்தில் தனது ரங்கமணியின் கரம் பற்றி இல்வாழ்க்கையில் காலடி எடுத்து வைத்த "கண்ணாளனே" மற்றும் "காதல் யானை" புகழ் "ப்ரியநேரம் ப்ரியா"விற்கு மனமார்ந்த பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் மற்றும் தாமதமான திருமண வாழ்த்துக்கள்.

மு.கு.1 : கே4கே கேக் போட்டோ போடாம பதிவு போட சொன்னதால இந்த வாட்டி நோ கேக். வெறும் க்ரீட்டிங்க்ஸ் தான் :))

மு.கு.2 : @கே4கே, அந்த க்ரீட்டிங்க்ஸ்ல கேக் இருந்தா அதுக்கு நான் பொறுப்பாளி இல்ல.. இல்ல.. இல்ல.. :P

1. தாமதமான திருமண வாழ்த்துக்கு ஒரு க்ரீட்டிங்க்ஸ் ;))


Send this eCard !


2. பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கு ஒரு க்ரீட்டிங்க்ஸ் :))


Send this eCard !


பி.கு. ப்ரியா, 2 க்ரீட்டிங்க்ஸ் போட்டிருக்கேன். கொஞ்சம் பெரிய்ய அமௌண்டா என் அக்கவுண்டுக்கு ட்ரான்ஸ்பர் பண்ணிடுங்க. உங்க பேர சொல்லி ஒரு நல்ல ஹோட்டல்ல ட்ரீட் சாப்டுக்கறேன் ;))

First things First... நாளைக்கு (25th September) பிறந்தநாள் கொண்டாடற நம்ம சிங்கத்துக்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் சொல்லி இந்த கேக்க அவருக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன் :-)

இப்ப உங்கள் கொடுமை டைம்ஸ்.. ஆர்வக்கோளாருல நானும் ஒரு கதை எழுதி இருக்கேன். படிச்சுபாத்துட்டு கமெண்ட் பொட்டில துப்பிட்டு போங்க..

தன் மனைவி தூங்கும் அழகை ரசித்துக்கொண்டிருந்தவன் அவள் மெல்ல அசைவதை பார்த்ததும் அவள் கண்ணத்தில் மெல்லிதாய் முத்தமிட்டு "குட்மார்னிங் டா செல்லம்" என்றான். புன்னகையுடன் அவனுக்கு குட்மார்னிங் சொல்லிவிட்டு எழுந்தவள் இருவருக்குமாய் காபி கலக்கிக் கொண்டுவந்தாள். அவள் தந்த காபியை ரசித்து குடித்துக்கொண்டே "இன்னிக்கு சமையல் ஏதும் பண்ண வேணாம் ஜானு. நாம வெளியில எங்கயாவது போலாம்" என்றான்.

"ஐயாவுக்கு ஆபீஸ்னு ஒன்னு இருக்கறதே மறந்துருச்சாக்கும்?"

"அந்த சொட்ட மண்டையனுக்கு ஒரு போன போட்டு சொல்லிக்கலாம். அதெல்லாம் ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை."

"அம்மாவ பாத்து ரொம்ப நாளாச்சு. நீங்க லீவுன்னா இன்னிக்கே போய் ஒரு எட்டு பாத்துட்டு வந்துடலாமா?"

"சான்ஸே இல்ல. இன்னிக்கு முழுக்க நீயும் நானும் மட்டும் தான். உங்கம்மாவ பாக்க, வர்ற ஞாயித்துக்கிழமை வேணா போலாம்."

அவன் பிடிவாத குணம் அறிந்தவள், அதற்கு மேல் அதைப்பற்றி பேசாமல் "அப்படின்னா ஐயா ப்ளான் எல்லாம் ஏற்கன்வே போட்டுடீங்க போல??" என்று தன் சந்தேகத்தை வெளியிட்டாள்.

புன்னகையை மட்டுமே பதிலாய் தந்தவன், "நீ போய் ரெடியாகு.. போ" என்று அவளை விரட்டினான்.

அவனுடன் வெளியில் செல்வதென்றால் அவளுக்கு மட்டும் கசக்கவா செய்யும்?? ஆர்வமாய் கிளம்பினாள். அன்று முழுக்க கோவில், ஷாப்பிங், படம், பீச் என்று ஊர் சுற்றிவிட்டு இரவு வீடு திரும்பியபொழுது இருவருமே களைப்பாகத்தான் உணர்ந்தார்கள். ஆனாலும் அவனுக்கு உடல் களைப்பைவிட மனதில் ஏற்பட்ட வருத்தமே பெரிதாகத் தோன்றியது. இன்று என்ன நாள் என்று அவளுக்கு நிஜமாகவே நினைவில்லையா? அவன் பிறந்தநாளை எப்படி மறக்க முடிந்தது அவளால்? சிறு சிறு விஷயங்களையும் மறவாதவள் இதை மட்டும் மறந்தது அவனுக்கு நிஜமாகவே வருத்தமாய் இருந்தது.

அவன் மனம் ஓராண்டு காலம் பின்னோக்கிச்சென்றது. அவன் பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத்திற்காக அவனுடன் வேலை பார்க்கும் அனைவரோடும் படம் செல்ல திட்டமிட்டிருந்தான். ஆனால் வசந்தி மட்டும் தான் தனியாக வருவதானால் வீட்டில் அனுமதி கிடைக்காது என்று கூறி அவள் தங்கை ஜானுவையும் தன்னுடன் அழைத்து வந்திருந்தாள். அன்று முதல் பார்வையிலேயே இருவருக்குள்ளும் தனக்கானவர்(ள்) இவர்(ள்) தான் என்று தோன்றிவிட, இரு வீட்டாரின் சம்மதத்துடன் அவர்கள் திருமணம் இனிதே நடந்தது.

பழைய நினைவுகளில் மூழ்கியிருந்தவனை அவன் மனைவியின் குரல் நிஜ உலகத்திற்கு இழுத்து வந்தது. "ஏங்க மணி 11 ஆகுது. நீங்க படுக்கலியா? நாளைக்காவது ஆபீஸ் போற ஐடியா இருக்கா இல்ல நாளைக்கும் ஊர்சுத்தற ஐடியாவா?"

அவள் கிண்டலை ரசிக்கும் மனநிலையில் அவன் இல்லாத்தால், அமைதியாய் வந்து கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டான். ஆனாலும் அவனுக்கு உறக்கம் வராமல், அவனுக்குள் பல குழப்ப அலைகள். அவளையே எழுப்பி எப்ப்டி மறந்தாள் என்று கேட்டுவிடலாமா வேண்டாமா என்று கூட யோசித்தான். இப்படியே வெகு நேரம் குழப்பத்தில் ஆழ்ந்திருந்தவன் காதில் "என் ஆருயிர் கணவனுக்கு இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்" என்ற வார்த்தைகள் விழுந்ததும் ஆச்சர்யமும் சந்தோஷமுமாய் எழுந்து அமர்ந்தான். அவள் சொல்லிமுடிக்கவும் கடிகாரம் 12 முறை அடிக்கவும் சரியாக இருந்தது. ஆக தனக்கு சரியாக நாளின் இறுதியில் வாழ்த்த தான் அவள் அன்று முழுவதும் அமைதியாய் இருந்திருக்கிறாள். மற்றபடி அவள் தனது பிறந்தநாளை மறக்கவில்லை என்பதே அவனுக்கு மகிழ்ச்சியை தர, அந்த மகிழ்ச்சி அவன் முகத்திலும் பிரதிபளித்தது. அவன் மகிழ்ச்சியை இரட்டிப்பாக்க நினைத்தவள் "உங்களுக்கு ஒரு பரிசும் காத்துட்டிருக்கு" எனவும், என்னவென்று சிறு குழந்தையின் ஆர்வத்துடன் அவன் கேட்க, வெட்கத்துடன் தன் கையில் இருந்த டைரியை அவனிடம் நீட்டி அன்றைய தேதிக்கான பக்கத்தை படிக்க சொன்னாள்.

அந்த பக்கத்தை பார்த்தவனின் சந்தோஷத்தை கூற சொற்கள் தேவையாய் இருக்கவில்லை..புன்னகையாலும் பெருமிதத்தாலும் ஜொலித்த அவன் முகமே போதுமானதாய் இருந்தது.

"அட என் கள்வனே!
என் சுவாசத்தை
திருடிக் கொண்டது
நீ மட்டும்தான்
என்றே நினைத்திருந்தேன்
இப்பொழுதுதான் தெரிந்தது...
பங்கிற்கு
உன் ஜூனியரும்
வந்து விட்டானென்று...!!!"

ஒரு முறைக்கு இரு முறையாய் கடைசி வரிகளைப் படித்தவன், அவளை அள்ளி அணைத்து தன்னுடைய பரிசுகளை வாரி வழங்க ஆரம்பித்தான்.

பி.கு. கவிதை இம்சை அரசியிடமிருந்து ஜி3 செய்யப்பட்டது :-)

வேற ஏதோ கூகுள்ல தேடினப்போ இந்த படம் கண்ணுல பட்டுச்சு. இந்த படம் எனக்கு ரொம்ப புடிச்சிருந்துதுன்னு சொல்றத விட இந்த படத்த பார்த்ததும் மனசுல தோண்றின விஷயங்கள் நிறையங்கறது தான் உண்மை. ஒரு பெண்ணின் தனிமை, யாரையோ எதிர்ப்பார்த்து காத்திருப்பு, தனக்குள்ளயே ஏதோ சோகத்தை நினைச்சு ஏங்குதல்னு, என்னென்னமோ தோணுச்சு. முதல்ல அதை எல்லாம் ஒரு போஸ்டா போடலாம்னு நினைச்சு தான் இந்த படத்த சேவ் பண்ணேன். ஆனா எழுதனும்னு ஒக்காந்தா அந்த உணர்வுகளை சொல்ல சரியான வார்த்தைகள் அமையல :( அதனால வெறும் படத்த மட்டும் இங்க போடறேன் :)

மக்கள்ஸ் எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க?? ரொம்ப நாளா நம்ம கும்பல்ல கும்மி இல்லாம போர் அடிக்குது. அதனால நீங்க எல்லாரும் கும்மி அடிக்கறதுக்கே இந்த பதிவு. ஆரம்பிக்கும் போது நம்ம கே.கே.வ கலாய்ச்சு தான் பதிவு போடலாம்னு ஆரம்பிச்சேன்.. அப்புறம் கலாய்க்கறதுல என்ன பாரபட்சம்.. மொத்தமா எல்லாரையுமே கலாய்ப்போமேன்னு மனச மாத்திக்கிட்டாச்சு :)

கலாய்க்க இது தாங்க மேட்டர்.. அடுத்த மாசம் வர்ற நவராத்திரி கொலுவுல நம்ம மக்கள எல்லாம் பொம்மைங்களா வைக்கனும்னா யாருக்கு என்ன பொம்ம வைக்கலாம்.. யாருக்கு எந்த கேரக்டர் கரெக்டா பொருந்தும்.. ஏன் பொருத்தம் அப்படின்னு உங்க கருத்துகள கமெண்ட்ல அள்ளித் தெளிங்க.

என் பங்குக்கு நானே இங்க புள்ளையார் சுழி போட்டு ஆரம்பிக்கறேன்.. மொத போனி எப்பவும் போல நம்ம நாட்டாமை தான் :))

1. சிவன் - நாட்டாமை - சிவன் ஒரு பக்கம் தங்கமணி இருக்கும் போதே தில்லா தலைல கங்கை தண்ணிய ஸ்டாக் வெச்சிருப்பாரு.. அதே மாதிரி நம்ம நாட்டாமையும் அவரு தங்கமணி ஒரு பக்கம் இருந்தாலூம் தைரியமா தலையில பகார்டிய ஓவர்லோட் பண்ணுவாரு :))

2. முருகர் - கே.கே - பேர்லயே முருகரோட பேர் இருக்கறதால மட்டும் இல்ல.. அவர மாதிரியே இவருக்கும் 2 பொண்டாட்டியாம்.. (அவரு தாம்பா சொன்னாரு) முதல் மனைவி - அரேஞ்சுடு மேரேஜ் அவரு தங்கமணியாம். இரண்டாவது மனைவி - லவ் மேரேஜ் அவரோட Nikon D40x -ஆம்..

சரி மக்களே.. இனி ஆட்டம் உங்கள் கையில்.. எல்லாருக்கும் சூப்பரா பொருத்தமா ஒரு கேரக்டர சொல்லி அசத்துங்க பாப்போம் :)

போன வாரம் பிறந்தநாள் ட்ரீட்டுக்கு வந்தப்போ நம்ம Mgnithi சும்மா இல்லாம ஒரு நாவல் ஒன்னு (The Last Testament by Sam Bourne) கிப்டா குடுத்தாரு.. நாம தான் இங்கிலிபீஷ்ல புலியாச்சே.. அதனால தமிழ் நாவல் படிக்கறதோட நம்ம எல்லைய நிறுத்தி வெச்சிருந்தோம்.. யாராவது ரொம்ப நல்லா இருக்கு.. முக்கியமா புரியற மாதிரி சிம்பிளா இருக்குன்னு சொன்னா மட்டும் அந்த இங்கிலீஷ் நாவல் பக்கம் எட்டிப்பாப்பேன்.. சரி நம்மளையும் மதிச்சு ஒருத்தர் ஒரு புக்க குடுத்திருக்காரே என்ன தான் அதுல இருக்குனு பாக்கலாம்னு போன வெள்ளிக்கிழமை தான் அந்த நாவல படிக்க ஆரம்பிச்சேன். ஆனா சும்மா சொல்ல கூடாதுங்க.. எழுதினவரு கதைய ரொம்ப சூப்பரா நகர்த்திட்டு போயிருந்தாரு..

கதைச்சுருக்கம் : பாலஸ்தீனியர்களுக்கும் இஸ்ரேலியர்களுக்கும் நடுவுல ஒரு அமைதி ஒப்பந்தத்தை கொண்டு வர அமெரிக்கா உதவுது. கதை ஆரம்பமாகும் நேரம், அந்த அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகரதுக்கு ஒரு வாரம் முன்னாடி ஒரு சனிக்கிழமை இரவு. முதல் சாப்டர் சாதாரணமா தான் ஆரம்பிச்சுது. இஸ்ரேலிய பிரதமர் ஒரு கூட்டத்துல பேசும் போது பொதுமக்கள் கூட்டத்துல இருந்து ஒருத்தர் அவர நோக்கி கத்திக்கிட்டே வராரு. கிட்ட வந்ததும் அவரோட பாக்கெட்டுக்குள்ள எதையோ எடுக்க கைய விட பிரதமர கொல்ல ஆயுதம் தான் எடுக்கறாருன்னு நெனச்சு செக்யூரிட்டீஸ் அவர சுட்டு கொன்னுடறாங்க. ஆனா கடைசில பாத்தா அவரு பாக்கெட்ல இருந்து எடுக்க போனது ஒரு பேப்பர (அதுல பிரதமருக்கு ஒரு செய்தி.. நான் ஒரு விஷயத்த சமீபத்துல பாத்தேன். அதை நீயும் பாத்தா இந்த அமைதி ஒப்பந்தம் பண்ண நீ எடுத்த முடிவ கண்டிப்பா மாத்திப்ப அப்படின்னு. ஆனா அதுல அவரு எத பாத்தாரு அது என்ன பொருள்/விஷயம் ன்றத பத்தி ஒரு தகவலும் இருக்காது.)

இரண்டாவது சாப்டர்ல தான் நம்ம ஹீரோயின் அறிமுகம். கனவன் - மனைவி விவாகரத்து வாங்க வக்கில் கிட்ட போறதுக்கு முன்னாடி ஒரு க்ளாஸ் அட்டெண்ட் பண்ணனும்.. அதுலயே அவங்களுக்குள்ள யாருக்கு என்ன வேணும்னு முடிவு பண்ணிக்கிட்டா கோர்ட் கேஸ்னு பைசா செலவு பண்ணி அலையாம சுமூகமா விவாகரத்து வாங்கிக்ககலாம்.. நம்ம ஹீரோயின் அந்த க்ளாஸ் எடுக்கற அம்மணி. ஆனா போன வருஷம் வரை அவங்க அமேரிக்கா பல நாடுகளோட போடற அமைதி ஒப்பந்தத்துக்கு பிண்ணனில பேச்சுவார்த்தை நடத்தற ஒரு professional mediator. போன வருஷம் அவங்க பண்ண ஒரு சின்ன தவறால ஒரு அமைதி ஒப்பந்தம் தோத்து போயிட அவங்க அந்த வேலைய விட்டுடறாங்க. இப்போ இந்த பாலஸ்தீனியர் - இஸ்ரேலியர் அமைதி ஒப்பந்தத்தை முடிக்க இவங்க தான் வேணும்னு அமேரிக்க அரசாங்கம் கூப்பிட தன் தவறை திருத்திக்க இது தான் வாய்ப்புன்னு அவங்களும் களத்துல இறங்கறாங்க.

வந்த இடத்துல இறந்தவரோட வீட்டுக்கு துக்கம் விசாரிக்க போறாங்க. அவரோட மனைவி அவங்க கிட்ட தன் கனவர் சாகறதுக்கு 3 நாள் முன்னாடி எதையோ பாத்ததாகவும் அது ரொம்ப முக்கியமானதுன்னும் சொல்றாங்க. சொன்ன அவங்க அடுத்த நாளே இறந்துடறாங்க. அவங்களோட மகனும் நம்ம ஹீரோயினும் சேந்து அது என்ன விஷயம்னு நோண்ட ஆரம்பிச்சு அதுல சம்பந்தப்பட்டவங்க ஒவ்வொருத்தரையா கண்டுபிடிக்கறாங்க. ஆனா இவங்க போய் அவங்கள பாக்கறதுக்கு முன்னாடி அவங்கள யாரோ கொண்ணுடறாங்க. இந்த தடையெல்லாம் மீறி அது என்ன விஷயம்னு இவங்க கண்டுபிடிக்கறாங்களா.. இந்த கொலைகள செஞ்சது யாரு? அமைதி ஒப்பந்தம் என்ன ஆகுது? இஸ்ரேலியர்களும் பாலஸ்தீனியர்களும் புனிதமாய் கருதும் இடம் ஒப்பந்ததுல யாருக்கு தரப்படுதுங்கறது தான் மீதி கதை.

யாருக்காவது படிக்கனும்னு தோனுச்சுன்னா வாங்கி படிச்சுபாருங்க..கதையோட 2-வது சாப்டர்ல இருந்து கடைசி சாப்டர் வரை அந்த சஸ்பென்ஸ அப்படியே கொண்டு போயிருக்காங்க.. இந்த வீக் எண்ட் இந்த புக்கோட உருப்படியா போச்சு எனக்கு :)

This year B'day was all the more special with lots of wishes and surprise gifts :))

எனக்காக தனியா பதிவு போட்டு பாச மழை பொழிஞ்ச நல்லுள்ளங்கள்..

பாசக்கார தம்பி ட்ரீம்ஸ்
குரு வேதா
தீபா அண்ணி
கே4கே அண்ணன்
பக்கா தமிழன் கோப்ஸ்
கவிதாயினி - செண்டி போஸ்ட்
கவிதாயினி - கவிதை போஸ்ட்
ப.பா.சங்கத்து தங்கங்கள்
வாழ்த்தலாம் வாங்க சங்கம்
செல்லத்தங்கை ராஜி
நம்ம ப்ளாக் யூனியன்
உடம்பு சரியில்லாதப்பவும் பதிவ போட்ட மை ப்ரெண்ட்

நன்றி மட்டும் சொல்லி உங்கள எல்லாம் ஏமாத்த மாட்டேன்.. உங்களுக்கான கேக் கீழ இருக்கு.. உங்களுக்கு எது புடிச்சிருக்கோ அதை நீங்களே செலக்ட் பண்ணிக்கோங்க :))

எல்லா பாசக்கார அண்ணன்களுக்கும் தம்பிகளுக்கும் இனிய ரக்ஷாபந்தன் வாழ்த்துக்கள் :) நான் சமத்தா ராக்கிய அனுப்பிட்டேன்.. எங்க நீங்களும் கரெக்டா காசு, ஸ்வீட் எல்லாம் அனுப்புங்க பாப்போம் :)

வணக்கம் மக்கள்ஸ்.. எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க?? உங்க எல்லாரோட புண்ணியத்துலயும் மொக்கை பதிவா போட்டு தள்ளி இதோ 100-வது பதிவுக்கு வந்தாச்சு.. என்னோட பதிவயும் படிச்சு கமெண்டற உங்க எல்லாருக்கும் மொதல்ல ஒரு ராயல் சல்யூட்.. என்னோட முக்கால்வாசி பதிவுகள் வாழ்த்தாவோ இல்ல மீட்ட பத்தியோதான் இருக்கும்.. அதனால இந்த போஸ்ட்ல ரெண்டையும் சேத்து போஸ்டலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன்.. சமத்தா படிச்சிட்டு எப்பவும் போல உங்க கமெண்ட்ட அள்ளி தெளிச்சிட்டு போங்க பாக்கலாம் :))




இன்று பிறந்தநாள் கொண்டாடும் வேதா, இம்சை அரசி மற்றும் ஜே.கே. விற்கு இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்.. கேக்ல பெரிய பீஸ் எனக்கு.. இப்பவே ரிசர்வ் பண்ணிக்கறேன் :))

உங்க எல்லாருக்கும் வீக் எண்ட் எப்படி போச்சு? நாங்க சூப்பரா இங்க ஒரு ப்ளாக்கர் மீட் போட்டு என்சாய் பண்ணிட்டோமில்ல... நம்மளுக்கு ட்ரீட் குடுக்கறதுக்குன்னே இம்சை அரசி, ஜி, இராம் 3 பேரும் பெங்களூர்ல இருந்து சென்னை வந்திருந்தாங்க.. சனிக்கிழமை நைட் ஷிப்ட்ல இருக்கும் போதே இராமண்ணே "நீங்க நாளைக்கு காலைல நல்லா தூங்குங்க.. மதியம் 12 மணிக்கு ஒரு வேக்-அப் கால் குடுத்து எழுப்பி எங்க எப்போ மீட்டிங்னு சொல்றேன்" னு சொல்லிட்டாரு.. சொன்ன மாதிரியே சமத்தா 12.30க்கு கால் பண்ணி பாண்டி பஜார் அஞ்சப்பருக்கு 1.30க்கு வந்துடுங்கன்னு சொல்லிட்டாரு.. நாமலும் ரொம்ப சுறுசுறுப்பா 1.40க்கெல்லாம் அங்க போய் நின்னா ஒருத்தரையும் காணோம். எங்க ராசா இருக்கீங்கன்னு போன் பண்ணா இங்க தான் டி.நகர்ல சுத்திட்டிருக்கோம்.. நீங்க போய் எல்லாருக்கும் டேபிள புக் பண்ணுங்க..நாங்க வந்துடறோம்ன்னு கூலா சொல்றாரு.. சரி.. எத்தன பேருக்குன்னு கேட்டா.. நாங்க 3 பேர் (இராம், ஜி, கப்பி) இருக்கோம் இங்க.. இம்சைக்கு ஒன்னு.. உங்களுக்கு 2.. ஆக மொத்தம் 6 பேருக்குங்கறாரு.. ஆஹா. ஆரம்பமே இப்படியான்னு நெனைச்சிக்கிட்டு போய் டேபிள்க்கு சொல்லிட்டு வெயிட் பண்ணேன்..

பொறுமையா இவங்க 3 பேரும் வந்து சேந்தாங்க.. அப்புறம் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு இம்சை, சிபி & ஜே.கே வந்து சேந்தாங்க.. சரின்னு 6 பேர்க்கான டேபிள் வேணாம் 7 பேருக்கு வேணும்னு சொன்னா மறுபடியும் அவன் எங்கள வெயிட்டிங்க்ல போட்டுட்டு 3 மணிக்கு தான் டேபிளே குடுத்தான்.. அதுக்கப்புறமும் ஆர்டர் பண்ணதெல்லாம் லேட் லேட்டா தான் வந்துது.. (இப்படி எல்லாம் நடக்கும்னு தெரிஞ்சிருந்தா நான் வீட்லயே ஒரு ரவுண்ட் சாப்டுட்டு வந்திருப்பேன் :( ) அப்பவும் சாதம் போட்டுட்டு அதுக்கு குழம்பு குடுக்க லேட் பண்ணதால நம்ம ஜி பசி பொறுக்க முடியாம வெறும் சாதத்தையே சாப்பிட ஆரம்பிச்சிட்டாரு..இதுல கப்பி மட்டும் வெஜிட்டேரியன்ங்கறதால அவருக்கு மட்டும் எல்லாம் கரக்டா வந்துடுச்சு.. என்ன அருமையான சாம்பார்.. பேஷ்.. பேஷ்-ன்னு சொல்லி எங்கள நல்லா வெறுப்பேத்திக்கிட்டே சாப்பிட்டாரு மனுசன்.. இதுல ஆர்டர் பண்ண பெப்சி வரவே இல்ல, என்னன்னு கேளுங்க தலைன்னு இராம உசுப்பேத்தி விட, அவரு கப்பிய உசுப்பேத்த, கப்பியும் உடனே அங்க ஆர்ட்ர் எடுத்தவர கூப்பிட்டாரு.. சரி.. நல்லா திட்ட போறாருன்னு பாத்தா.. நாங்க 2 பெப்சி ஆர்டர் பண்ணோம்.. சாப்பிட்டு முடிக்கறதுக்குள்ள கொண்டு வந்து குடுத்துடுங்கன்னு மரியாதையா பேசுறாரு :(

இப்படியே எல்லாம் லேட்டா வந்தாலும் பாஸ்டா காலி பண்ணிட்டு டெஸர்ட்ஸ்ல பர்ஸ்டு ரவுண்டு எல்லாரும் ஜீஸ் சாப்பிடலாம்னு 7-அப், லைம் சோடான்னு ஆளுக்கொன்னு ஆர்டர் பண்ண நம்ம சிபியும் ஜே.கேவும் 7-அப்ல உப்ப போட்டு குடிக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.. ஆஹா..இது நல்லா இருக்கே.. இருங்க ஜே.கே. உங்களுதுல நான் கொஞ்சம் உப்ப போடறேன்னு சொன்னா.. அங்க இருந்து கப்பி.. உப்பிட்டவரை உள்ளளவும் கலாய்-னு பழமொழி எல்லாம் எடுத்து விடறாரு.. அடப்பாவிங்களா.. நீங்க இப்போ கலாய்க்கறதையே தாங்க முடியலியே.. இதுல உப்ப போட்டு நானே அதை உசுப்பேத்தனுமான்னு ப்ரீயா விட்டுட்டேன்... ஆனா கப்பி கை கழுவப்போன கேப்ல அவரொட லைம் சோடால சிபி உப்ப அனாயாசமா அள்ளி கொட்ட.. கப்பி அதையும் அசராம குடிச்சிட்டு உப்ப கொட்டினா நாங்க குடிக்காம விட்றுவோமான்னு டயலாக் அடிக்கறாரு.. சரி.. என்னமோ பண்ணுங்கன்னு நாங்க அடுத்த ரவுண்ட் ஐஸ்க்ரீம் ஆர்டர் பண்ணோம்... இராம் உஷாரா எங்க இப்பவே அடுத்தவங்களோடதுல இருந்து எடுத்தா நம்மளுதுலயும் பங்குக்கு வருவாங்களேன்னு சுறுசுறுப்பா அவரோடத காலி பண்ணிட்டு அப்புறம் மத்தவங்களுதுல கைவரிசைய காமிக்க ஆரம்பிச்சிட்டாரு.. சிபி வேற நான் பட்டர்ஸ்காட்ச் ஆர்டர் பண்ணேன்.. பட்டர் வந்துடுச்சு ஸ்காட்ச் எங்கப்பான்னு பீல் பண்ணிட்டிருந்தாரு..

இப்படியே எல்லாரும் கலாட்டா பண்ணிட்டிருந்தோம்.. பில் வந்ததும் இம்சையும் கப்பியும் நீங்க தான் பில்ல கட்டணும் ஒருத்தர் மாத்தி ஒருத்தர் கை காட்ட.. கொஞ்ச நேரம் அப்படியே சண்டை போட்டுட்டு அப்புறம் சின்ன தம்பி பெரிய தம்பி ரேஞ்ச்ல நான் கட்டறேன்னு 2 பேருமே கார்ட நீட்ட ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.. கடைசில இம்சை பெரிய மனசு பண்ணி விட்டுகுடுத்ததால கப்பியே பில்ல கட்டிட்டாரு :))

கரெக்டா எல்லாரும் அங்க இருந்து கெளம்பும் போது ராஜி வந்து எல்லாருக்கும் ஒரு வணக்கம் சொன்னாங்க.. அவங்க கிட்ட கொஞ்ச நேரம் பேசிட்டு அங்க இருந்து கிளம்பி அடுத்த லொகேஷனான நடேசன் பார்க்குக்கு போனோம்.. அங்க நவீன் ப்ரகாஷும் தேவும் வந்து ஜாயின் பண்றேன்னு சொல்லி இருந்தாங்க.. அவங்க வர்றதுக்குள்ள ஏதேதோ பேச ஆரம்பிச்சு ரஜினி முதல் பின்நவீனத்துவம் வரை எல்லா டாபிக்கையும் டச் பண்ணிட்டோம்.. இராம் அவர் கேமராவ வெச்சு வானம், மரம், புல், ஹெல்மெட்டு, சுருக்கு பை கயிறுன்னு ஒன்னு விடாம எல்லாத்தையும் போட்டோ எடுத்து எனக்கும் போட்டோ புடிக்க தெரியும்னு சீன் போட்டுட்டு இருந்தாரு.. கவிதைன்னா என்னன்னு சொல்லுங்க இராம்னு கேட்டா ரொம்ப நேரம் கஷ்ட்டப்பட்டு சமாளிச்சிட்டு கடைசில க.வி.தை. = கவிதைன்னு சொல்லி முடிச்சிட்டாரு..

இப்படி கலாட்டாவா ஓடிட்டிருக்கும் போதே நவீன் வந்தாரு.. அவர தூரத்துல பாத்தப்பவே நம்ம சிபி கையெல்லாம் ஆட்டி இங்க வாங்க இங்க வாங்கன்னு கூப்பிட்டாரு.. என்ன மேட்டருன்னு பாத்தா நவீனோட கைல இருந்த வாட்டர் பாட்டில வோட்கா பாட்டில்னு தப்பா நெனைச்சிட்டாராம் ;)

கப்பி ஹோட்டல்ல சாப்பிடும் போதே தேவ் இன்னும் அரை மணி நேரத்துல வந்துடுவாருன்னு சொன்னாரு.. பார்க்குக்கு வந்தே 1 மணி நேரம் ஆகுதே.. அவரு எப்போ வருவாருன்னு கேட்டா நாங்க எப்பவுமே ஒரே பேச்சு தான்.. அவரு வீட்ல இருந்து கிளம்பின அரை மணி நேரத்துல வந்துடுவாருங்கறாரு.. பாத்தா கொஞ்ச நேரத்துல அவரே கால் பண்ணிட்டாரு.. கப்பி உடனே ரொம்ப உற்சாகமா அண்ணே நான் உங்கள பாத்துட்டேன் நேரா வாங்கன்னு சொல்ல அதுக்கு அந்த பக்கம் என்ன சொன்னாங்கன்னு தெரியல.. அப்படியே அமைதியாயிட்டாரு.. போன வெச்சப்புறம் என்ன மேட்டருன்னு கேட்டா அவரு குடும்பத்தோட வர்றாராம்.. குடும்பம் கிளம்ப லேட் ஆகுதாம்.. சீக்கிரம் வந்துடறேன்னு சொன்னாரு.. சோ, இன்னும் ஒரு அரை மணி நேரத்துல வந்துடுவாருன்னு திரும்ப அவரு பழைய பல்லவிக்கே போயிட்டாரு :)) அப்புறம் கொஞ்ச நேரத்துல தேவும் வர இன்னும் கொஞ்ச நேரம் கதை அடிச்சிட்டு ஒரு 6 மணிக்கு மேல நானும் இம்சையும் கிளம்பிட்டோம்..

மீட்ல நாஸ்தியாக வேண்டிய இராமோட கேமரா ஏதோ போன ஜென்மத்து புண்ணியத்துனால தப்பிச்சிடுச்சு.. அதை பக்கத்துல இருந்த கல்லுல அடிச்சு உடைக்கப்போறென்னு இம்சை சொல்ல.. எங்க உங்களுக்கு தில் இருந்தா ஒடைங்க பாப்போம்.. நான் நாலணா பெட் கட்டறென்னு கப்பி சொல்ல.. ஜி என்கிட்ட 2 நாலணா இருக்குன்னு எடுத்து நீட்ட.. தேவ் "நான் கூட 5 பைசா போட்டு 30 காசா பெட் வைக்கறேன்"னு சொல்ல.. இதுக்கெல்லாம் வாய்ப்பே குடுக்காம இராம் அவரு காமராவ பத்ரமா எடுத்து வெச்சிக்கிட்டாரு :(

பி.கு.1 : இந்த 100-வது பதிவு என் குரு வேதாவுக்கு டெடிக்கேஷன்.. அவங்க பொறந்தநாள் பரிசு :))

பி.கு. 2 : இந்த மீட்ட பத்தி போஸ்ட் போடாதீங்க போடாதீங்கன்னு இராம் கெஞ்சி கேட்டுக்கிட்டதால தான் நான் இதைப்பத்தி போட்டேன்னு நான் சொல்லவே மாட்டேன். :))

பி.கு. 3 : KK, போன பதிவுல வந்து இந்த பதிவுக்கு 1st கமெண்ட் போட்டா எல்லாம் பிரியாணி கிடைக்காது. இந்த பதிவுல போட்டா தான் தருவோம்!

ஆகஸ்ட் 18-ம் தேதி பிறந்தநாள் கொண்டாடும் பூக்கள் உலகின் அரசி ராஜிக்கு பூக்களே அணிவகுத்து வந்து வாழ்த்தும் சிறப்பு வாழ்த்து..

இப்பொழுதெல்லாம்
உனக்கு என்னுடன்
பேசப்பிடிப்பதில்லை

புது நண்பர்கள்
புது உலகமென
புதிய வாழ்க்கையில்
ஐக்கியமாகி விட்டாய்

காத்திருந்த எனக்கு
தனிமை மட்டும்
உன் பரிசாய்

உன் பரிசு
என்று அறிந்ததால்
தனிமையையும்
நேசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்!!!

பாடல் கேட்க..

அழகு குட்டி செல்லம்
உன்னை அள்ளி தூக்கும் போது
உன் பிஞ்சு விரல்கள் மோதி
நான் நெஞ்சம் உடைந்து போனேன்

ஆளை கடத்திப் போகும்
உன் கன்னக்குழியின் சிரிப்பில்
விரும்பி மாட்டிக்கொண்டேன்
நான் திரும்பி போக மாட்டேன்

அம்மு நீ
என் பொம்மு நீ
மம்மு நீ
என் மின்மினி

உனக்கு தெரிந்த மொழியிலே எனக்கு பேசத் தெரியலே
எனக்கு தெரிந்த பாஷை பேச உனக்கு தெரியவில்லே..
இருந்தும் நமக்குள் இது என்ன புது பேச்சு
இதயம் பேச எதற்கிந்த ஆராய்ச்சி

அழகு குட்டி செல்லம்
உன்னை அள்ளி தூக்கும் போது
உன் பிஞ்சு விரல்கள் மோதி
நான் நெஞ்சம் உடைந்து போனேன்

ஆளை கடத்திப் போகும்
உன் கன்னக்குழியின் சிரிப்பில்
விரும்பி மாட்டிக்கொண்டேன்
நான் திரும்பி போக மாட்டேன்

ரோஜாப்பூ கை ரெண்டும் காற்றோடு கதை பேசும்
உன் பின்னழகில் பௌர்ணமிகள் தகதிமிதா ஜதி பேசும்
எந்த நேரம் ஓயாமல் அழுகை
ஏன் இந்த முட்டிக்கால் தொழுகை
எப்போதும் இவன் மீது பால் வாசனை
எந்த மொழி சிந்திக்கும் இவன் யோசனை
எந்த நாட்டை பிடித்து விட்டான்
இப்படியோர் இரத்தினக்கால் தோரணை.. தோரணண..

அழகு குட்டி செல்லம்
உன்னை அள்ளி தூக்கும் போது
உன் பிஞ்சு விரல்கள் மோதி
நான் நெஞ்சம் உடைந்து போனேன்

ஆளை கடத்திப் போகும்
உன் கன்னக்குழியின் சிரிப்பில்
விரும்பி மாட்டிக்கொண்டேன்
நான் திரும்பி போக மாட்டேன்

நீ திண்ற மண் சேர்த்தால் வீடொன்று கட்டிடலாம்
நீ சினுங்கும் மொழி கேட்டால் சங்கீதம் கற்றிடலாம்
தண்டவாலம் இல்லாத இரயிலை
தவழ்ந்த படி நீ ஓட்டிப் போவாய்
வம்பு தும்பு செய்கின்ற பொல்லாதவன்
கடவுள் போல் கவலைகள் இல்லாதவன்
ஒளிந்து ஒளிந்து போக்கு காட்டி
ஓடுகின்ற கண்ணனே.. புன்னகை மன்னனே..

அழகு குட்டி செல்லம்
உன்னை அள்ளி தூக்கும் போது
உன் பிஞ்சு விரல்கள் மோதி
நான் நெஞ்சம் உடைந்து போனேன்

ஆளை கடத்திப் போகும்
உன் கன்னக்குழியின் சிரிப்பில்
விரும்பி மாட்டிக்கொண்டேன்
நான் திரும்பி போக மாட்டேன்

அம்மு நீ
என் பொம்மு நீ
மம்மு நீ
என் மின்மினி

உனக்கு தெரிந்த மொழியிலே எனக்கு பேசத் தெரியலே
எனக்கு தெரிந்த பாஷை பேச உனக்கு தெரியவில்லே..
இருந்தும் நமக்குள் இது என்ன புது பேச்சு
இதயம் பேச எதற்கிந்த ஆராய்ச்சி

அழகு குட்டி செல்லம்
உன்னை அள்ளி தூக்கும் போது
உன் பிஞ்சு விரல்கள் மோதி
நான் நெஞ்சம் உடைந்து போனேன்

ஆளை கடத்திப் போகும்
உன் கன்னக்குழியின் சிரிப்பில்
விரும்பி மாட்டிக்கொண்டேன்
நான் திரும்பி போக மாட்டேன்

பி.கு. நேற்று தன்னுடைய முதல் பிறந்தநாளை கொண்டாடிய என் தோழியின் குழந்தைக்கு தாமதமான பிறந்தநாள் வாழ்த்து சொல்லி இந்த பாட்ட டெடிகேட் பண்ணிக்கறேன் :)

மீண்டுமொருமுறை
பிறக்கும் வாய்ப்பிருந்தால்

உனக்காக மட்டுமே துடிக்கும்
உன் இதயமாய் பிறக்கும்
வரம் வேண்டும்!!