பிரவாகம்

அச்சம் கலந்த ஆர்வத்துடன்
அசைவின்றி அமர்ந்து
இனி நிகழப்போவதை அறிய
இதயம் வேகமாய் துடிதுடிக்க
நிச்சயம் சுபமாய் முடியுமென்ற
நம்பிக்கையுடன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்...

திரையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்
திகில் படத்தையும்,
திசையறியா படகாய்
தத்தளித்துக்கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையையும் !!

காதலும் அன்னப்பறவை தானோ?
காதலர்களின் குற்றங்களை
புறம் தள்ளிவிட்டு
நற்குணங்களை மட்டும்
அள்ளி அணைத்துக்கொள்கிறதே !!!

உன் அன்பெனும் சாவி கொண்டு
என் பிடிவாத பூட்டை திறக்கிறாய்
மௌனமாய் வியக்கிறேன்
அன்பிற்கு அடிபணிந்து
மெல்ல தளரும்
என் பிடிவாதம் கண்டு !!

அந்தி மாலை நேரம்
ஆற்றோரமாய் அமர்ந்து
இயற்கையை இரசிக்க முடியாமல்
ஈட்டும் பொருளுக்காகவும்
உடைமைகளை சேகரிக்கவும்
ஊமையாய் உழைத்துக்கொண்டிருக்க
எதற்காகவும் வருந்தாமல்
ஏனென்றும் கேளாமல்
ஐயங்களையும் தீர்க்காமல்
ஒய்யாரமாய்
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறாய் !

உள்ளிருக்கும் ரகசியங்களை
ஆழத்தில் மறைத்து
அமைதியாய் காட்சியளிக்கும்
ஆழ்கடலின் மௌனம்
எனக்கும் சாத்தியமானால்...

முன்னாடியெல்லாம் கிறுக்கின கவுஜைக்கு பொருத்தமான படமா எடுத்து பதிவு போடுவேன். இப்போ எல்லாம் சில படங்கள பாத்ததும் அந்த படத்துக்கு கவுஜ எழுதனும்னு தோணுது (என் கவுஜையும் சுமாரா இருக்கு நல்லா இருக்குனு சொன்ன நல்லுல்லங்களுக்கே இதன் பாவமெல்லாம் போய் சேரும் :P )

பி.கு. : நம்ம ஸ்ரீமதியோட கவிதைய பாத்ததும் தோனினது :-)

பி.கு. : கடைசியில் இருப்பது என் நண்பனுடைய படம். என் ப்ளாக்ல போட அனுமதி குடுத்த நண்பனுக்கு ஸ்பெஷல் நன்றிகள். அவனுடைய மற்ற படங்களை பார்க்க

என்னுடைய 143-வது ஸ்பெஷல் பதிவு ;)


தனிமை.. வரமா? சாபமா?
துணையாய்
உன் நினைவுகள் உடன்வரும்வரை
தனிமையும் வரமே !!


சிரிப்பான் மட்டும் சுமந்து வரும்
உன் மடலுக்கு மட்டுமே தெரியும்
உன்னுடைய அந்த ஒற்றை புன்னகையே
என் மகிழ்ச்சியின்
பிரவாகம் என்று !!


அழுதுகொண்டிருப்பவளின் அருகில் வந்து
உன் கண்ணீரை சுமக்கும் உரிமை
என் தோள்களுக்கு மட்டுமே உண்டு என்கிறாய்
ஆனால் உன் தோளில் சாய்ந்த மறுநொடி
என் கண்ணீரும் புன்னகையாய் மாறும்
அதிசயம் அறிவாயோ??

தூக்கத்திலும்
தனிமையை நாடுகிறேன்
உன் பெயரை உளறிவிடுவேனோ
என்ற அச்சத்தில்




உன்னைவிட்டு விலகியிருக்கும் நாட்களில்
உன்னருகில் இருக்க துடிக்கும் மனம்
உன்னருகில் இருக்கையிலோ
விலகி நின்று ரசிக்கசொல்லும்
ரகசியமென்னவோ




நேரம் காலம் பார்த்து
உன்னிடம் சொல்ல
ஏனோ விருப்பமில்லை
எனக்குள் தானாய் தோன்றியது போல்
ஓர் நாள் உன்முன் தானாய் வெளிப்படும்
என் காதல்
அந்த நொடிக்காக
காத்திருப்பேன் நான்.

சூரியனாய் நீ
பூமியாய் நான்
உன் அன்பெனும் ஒளி மட்டுமே
என் விடியலையும்
மடியலையும் நிர்ணயிக்கின்றது

முகமறியா நபர்களிடம்
பேசத் துவங்கிய போது
சோகங்களை மறக்க
மறைக்க
அணிந்து கொண்ட முகமூடி.

அன்று,
எதிர்பார்ப்புகளையும்
ஏமாற்றங்களையும்
மறைக்க உதவியது
மகிழ்ச்சியாய் இருந்தது

இன்று,
உண்மை முகத்தை
காட்ட இயலாமல்
தவிக்கையில்
நெருஞ்சியாய் உறுத்துகிறது!

என் முகத்தைப் பார்த்தே
என் உணர்வுகளை
புரிந்து கொள்கையில்
என் தாயானாய்

நான் தவறு
செய்யும் போது
உரிமையுடன் கண்டிக்கையில்
என் தந்தையானாய்

நான் குழம்பும் பொழுது
என்னை வழி நடத்துவதில்
என் ஆசானானாய்

அவ்வப்போது என்னுடன்
சிறு சிறு
சண்டைகள் போடும் போது
என் சகோதரியானாய்

நான் ஆதரவு தேடும் போது
தோள் கொடுத்து
உதவுகையில்
என் தோழியானாய்

எப்படி பெண்ணே
உன்னுள் மட்டும்
இத்தனை பரிமாணங்கள்
படைத்தான் ஆண்டவன்??

பி.கு. : இது ஒரு மீள்பதிவு.

இப்பொழுதெல்லாம்
உனக்கு என்னுடன்
பேசப்பிடிப்பதில்லை

புது நண்பர்கள்
புது உலகமென
புதிய வாழ்க்கையில்
ஐக்கியமாகி விட்டாய்

காத்திருந்த எனக்கு
தனிமை மட்டும்
உன் பரிசாய்

உன் பரிசு
என்று அறிந்ததால்
தனிமையையும்
நேசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்!!!

மீண்டுமொருமுறை
பிறக்கும் வாய்ப்பிருந்தால்

உனக்காக மட்டுமே துடிக்கும்
உன் இதயமாய் பிறக்கும்
வரம் வேண்டும்!!

தீவைப் போல் தனிமையில்
இருப்பதாய் வருந்தினேன்
கடலாக நீ என்னை
சூழ்ந்திருப்பதை உணராமல்

என்னைவிட்டு அணுஅணுவாய்
நீ விலகுவதை
வலியுடன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
தடுக்கும் வழி தெரியாமல்...

நாளை உங்கள் அபிமான பிரௌஸர்களில் "உன்னை ஒன்று கேட்பேன்.." காணத்தவறாதீர்கள்

புன்னகை தவழும் வதனமும்
குறும்பு கொப்பளிக்கும்
உந்தன் முதன்பார்வையிலே
கரம் பற்ற சம்மதித்தேன்..

எதிர்பார்ப்புகள், தயக்கங்கள்
என்று குழம்பிய உணர்வுகளை
உன் அன்பு மழையென்னும்
மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தில் துடைத்தெடுத்த
உன் கண்ணியம்
உன் அக்கறை
இன்னமும்
உன் கோபம்
உன் சிறு மறதிகள்
என உன் ஒவ்வொரு அசைவையும்
முழுமையாய் ரசித்து வாழ்கிறேன்

உன்னை என் பாதியாய் பெற
என்ன தவம் செய்தேனோ??

டிஸ்கி : பொறுமையா என் கவுஜய படிச்சு.. இப்படி ஒரு கவிதையா அதை திருத்தி தந்த இராம்-க்கு ஸ்பெஷல் தேங்க்ஸ் :-)))