இன்னைக்கு தான் இந்த ப்ளாகுக்கு ப்ரவாகம்னு பேர் சூட்டி பிள்ளையார் படம் போட்டு திறந்தமாதிரி இருக்கு. ஆனா அதுக்குள்ள ஒரு வருஷம் ஓடிப்போச்சு. ஆமாங்க இந்த ப்ரவாகம் தடையில்லாம பொங்கி நாளைக்கு வெற்றிகரமா தன்னோட இரண்டாவது ஆண்டுல காலடி எடுத்து வைக்குது. இந்த ஒரு வருஷத்துல நடந்ததெல்லாம் நினைச்சு பாத்தா நிஜமாவே மனசு நிறைஞ்சிருக்குங்க. எத்தனை நண்பர்கள், எத்தனை சந்தோஷ தருணங்கள், எத்தனை ட்ரீட்டுகள், எவ்வளவு பாச மழைகள்..நான் இந்த ப்ளாக ஆரம்பிக்க காரணமா இருந்த என் பாசக்கார எதிர்கட்சி மக்களுக்கு (நாட்டாமை, கே.கே., கில்ஸ், அருண், பி.எஸ்.கே) என் முதல் நன்றிய சொல்லிக்க கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். அவங்க மட்டும் அன்னிக்கு என்கிட்ட ஆப்பு வாங்க மாட்டாம இருந்திருந்தா இன்னிக்கு நீங்க எல்லாம் என் தொல்லைல இருந்து தப்பிச்சிருக்க கூடும் ;))
என்ன பண்றது உங்க கெட்ட நேரமோ இல்ல என் நல்ல நேரமோ தெரியல.. என்கிட்ட மாட்டிட்டீங்க.. ஆனா வருந்தத்தக்க விஷயம் என்னன்னா என் எதிர்கட்சி மக்கள் எல்லாரும் இப்போ அவ்ளோ ஆக்டிவ்வா இல்ல:(( அவங்களும் இப்ப முழு மூச்சா ப்ளாக்கிங்ல இருந்தா சும்மா சூப்பரா கலை கட்டியிருக்கும் இந்த பதிவு.. அவங்கள ஓட்டியே கூட ஒரு பதிவ போட்டிருக்கலாம் ;))
சரி வேற என்ன எழுதறதுன்னு யோசிச்சப்போ இந்த ஒரு வருஷத்துல நம்மள ரொம்ப சந்தோஷப்படுத்தின நிகழ்ச்சிகள சொல்லலாம்னு யோசிச்சேன். நிறைய விஷயங்கள் இருந்தாலும் எல்லாத்தையும் போட்டா நல்லா இருக்காதில்லயா.. அதனால டாப் 3 மட்டும் இங்க.
1. என் முதல் பதிவுக்கு வந்த ஆதரவு. நான் யாருன்னு தெரியாதப்பவே வந்து அத்தனை பேரு வாழ்த்து சொல்லிட்டு போனத நினைச்சா இன்னிக்கும் ஆச்சர்யமா இருக்கு.
2. சமீபத்துல போன பெங்களூர் ட்ரிப். கடைசி 2 நாள்ல போகலாம்னு டிசைட் பண்ணி போயிட்டு வந்த ட்ரிப் அது. முதல் நாள் நைட் போய் இறங்கி மறுநாள் நைட் பஸ் ஏற்ற வரைக்கும் ஒவ்வொரு நிமிஷமும் ரசிச்சு அனுபவிச்சேன். வாழ்நாள்ல மறக்க முடியாத ட்ரிப் அது. Thanks to ஜெயந்தி, ராம் & ஜி.
3. என் பிறந்தநாள். அன்னிக்கு வந்து குவிஞ்ச வாழ்த்த பாத்து நானே மலைச்சிட்டேன்.. உலகத்தோட எல்லா டைரக்ஷன்ல இருந்தும் வாழ்த்தி அசத்து புட்டீங்க எல்லாரும். அதுக்கு மேல சர்ப்ரைஸ் கிப்ட்னு வேற எக்கச்சக்கமா குடுத்து மக்கள் எல்லாரும் பாசமழை பொழிஞ்சு தாக்கிட்டீங்க. அதை பத்தி டீடெய்ல்டா பதிவு போட முடியாம போனதுக்கு ஒரு மாப்பு கேட்டுக்கறேன்.
இந்த பதிவுல ஒருத்திய பத்தி கண்டிப்பா சொல்லனும்னு நினைச்சேன். இவ மட்டும் ஓவர் பாச மழைல என்ன நனைய வைச்சிட்டிருக்கா. நான் எங்க போனாலும் வீட்டுக்கு வந்ததும் அம்மணிக்கு நான் பத்ரமா வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்னு சொல்லி மெசேஜ் அனுப்பனும். இது அம்மணி எனக்கு குடுத்திருக்கற வேலை. எனக்கு புடிச்ச வேலையும் கூட.
என் பிறந்தநாளப்ப அவளுக்கு ஒடம்பு சரியில்லாதப்பவும் போன் பண்ணி வாழ்த்து சொன்னதோட நிக்காம கோப்ஸ் உங்கள ரொம்ப கலாய்க்கல.. அதனால நான் போஸ்ட் போட்டு கலாய்க்கறேன்னு களத்துல இறங்கி போஸ்ட போட்ட புண்ணியவதி. யாரதுன்னு தானே யோசிக்கறீங்க.. எல்லாம் நம்ம .::மை ப்ரெண்ட்::. தாங்க. அவ பேரச் சொல்லும் போதே முகத்துல ஒரு சின்ன சிரிப்பு வந்துடும். "என் தோழி"-ங்கற பெருமையும் பொசஸ்ஸிவ்னெஸ்ஸும் கலந்த புன்னகை அது. என்னோட ஆசை ஒரு வாட்டியாவது அவள நேர்ல பாக்கனும்ங்கறது தான். நடக்குதான்னு பாப்போம்.
